"A Walk to Remember"

Prolouge:

Isa sa mga pinaka masarap nga raw na bahagi ng buhay ng mga kabataan ay ang buhay nila bilang isang highschool student. New uniform, new school, new friend's and new classmate. Syempre mawawala ba ang mga bagong gamit na gustong-gusto mo nang gamitin.

Hindi rin mawawala ang mga pasimpleng pagpapa-cute sa mga crush at gusto natin maging kasintahan. Lalo na ang pinakasasabikang JS Prom o Junior and Senior Prominade Night. Dito mo rin naranasan ang unang magmahal at sumaya.  Dito mo rin unang naramdaman kung gaano kasakit ang magmahal at umasa.

Lahat nang iyan ay halos pinagdaanan din nang ating dalawang bida, Halina at samahan natin sila Iya Mae Ramirez at King Cyrus Yamamoto. Balikan natin ang makulay nilang istorya at landasin natin ang daan na tinahak nila sa "A Walk to Remember".

"Walang perpektong relasyon na hindi dumadaan sa mga pagsubok, dahil ang mga hadlang o pagsubok na ito ang nagiging matibay nyong pundasyon. Dahil ito ay isang importanteng sangkap para makamit ang tunay na kaligayahan. Nagpapalakas at nagpapatatag ng inyong pagmamahalan. Ang mahalaga matapos ang lahat ng mga pagsubok na ito ay may matutuhan kayo. At magkasama nyong haharapin ang bawat bukas nang magkahawak ang kamay na may ngiti sa inyong mga labi at maligaya—iya•iyakin^_<)v.

  

Paunawa: Ang istorya pong inyong mababasa ay hango lamang sa aking mapaglarong isipan. Ano man sa mga pangalan, bagay, lugar o pangyayari na mabanggit sa kwentong ito ay maaring isang aksindente lamang at hindi halaw sa totoong mga pangyayari. Maari din po na mangyaring ihanda po ang inyong mga sarili sa babasahing ito dahil ito po ay maaaring maglaman ng mga salitang hindi angkop sa mga edad 14 anyos pababa. Sana po ay muli nyo pong suportahan ang story na ito. Ngayon pa lang po ay nagpapasalamat na po ako sa inyo para sa pagsuporta. Domo Arigato—iya•iyakin^_<)

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★

Chapter_o1

Iya POV:

"Iya, we're gonna be late please hurry up baby!" my mom shout at me from downstair. It's sunday at nakagawian na namin sabay-sabay na magsimba buong pamilya tuwing araw ng linggo. My Kuya Lance, Me, Mama and Papa were spending our time with each other pag ganitong araw. Ooooooops! I forgot to introduced my self sorry, Im Iya Mae Ramirez im 15 years old a third year student from Immaculate Hearth of Marry Academy some where here in Pasig City.

After a minutes of fixing my self, I go downstair to see my family at bumyahe na kami papunta nang simbahan. Maayos naman ang naging byahe namin papunta ng church medyo traffic nga lang dahil weekend alam nyo naman dito sa Manila. After one hour to be exactly ay nakarating na kami sa simbahan at humanap naman sila mama ng pwesto. Nang makahanap na sila nang pwede namin maupuan ay sumunod na kami ni kuya sa kanila ni Papa. Nakapakinig naman ako nang maayos sa misa medyo inaantok nga lang ako sorry guy's hindi talaga kase ako sanay makinig sa mga mahahabang explanation eh kahit sa school pagdiscusion I felt a lil bit sleepy talaga. Im just being my self lang naman po and no to pretention diba author (tama!! Iya push mo yan gurL) thank you po author. And hindi naman sa hindi ako religious na tao talagang inaantok lang po ako .. .ayun talaga yun:P

After nang mahabang misa ay nagsitayuan na yung mga tao para umawit nang ama namin. Balak ko sanang makipagpalit nang pwesto kay kuya Lance dahil ako yung nakabungad sa pwesto namin means may makaka-hhws (holding hands while standing) ako pero nadismaya ako dahil hindi pumayag si kuya. Lalake kase yung katabi ko eh kaya hindi sya pumayag ayaw nya daw may makaholding hands na lalaki. No choice ako kung hindi ang manatili sa kinatatayuan ko at hayaan na mahawakan nang isang unknown guy ang "oOhw so soft kong kamay".

Inilahad ko lang yung kamay ko pero mukhang wala ding balak itong lalaki na ito na hawakan ang kaliwang kamay ko. Palihim ko itong tinignan mula sa peripheral view nang paningin ko at kahit hindi ko sya ganun titigan ay halata na gwapo ito dahil sa maputi at makinis nyang balat. Matangos na ilong at singkit na mga mata basta "gwapo sya infairness!!!" , bulong ko sa aking sarili. Maya-maya lang ay bigla na lang nyang hinawakan ang aking kamay na akin naman ikinagulat. "Kanina mo pa ako tinitignan noh miss !"  nabigla naman ako sa sinabi nya at hindi nagpahalata na totoo yung paratang nya sa akin "baka naman matunaw ako nyan:)"  dagdag nya pa na nagpamula nang aking mukha. Aba hindi lang pala naguumapaw ang confidence sa sarili nang lalaking ito lumiligwak pa ng bonggang-bongga. Naku kung nandito lang si Chellsea hindi uubra itong pusa na ito. Bakit pusa wala lang parang chinese kase sya eh eh diba mahilig yung mga chinese sa figurine nang mga pusa especially pag may buisness sila. Since singkit sya at parang hindi pa naliligo sa ayos ng buhok nya eh yun agad yung pumasok sa isipan ko^_^. Hindi ko na lamang ito tinapunan nang aking pansin dahil baka makita ako nila Mama at Papa baka mapagalitan pa ako nang wala sa Oras. Natapos ko naman nang maayos yung misa at hindi ko na rin nakita pa yung lalaki kanina mukhang umuwi na sya kasama nang family nya.Cute naman talaga yung lalaki kanina kaya medyo palihim ko syang tinitignan. Hindi ko nga lang nahalata na nakatingin din pala sya sa akin nahuli nya tuloy ako na tumitingin sa kanya.

Bago kami umuwi nila Mama ay kumaen muna kami sa Restaurant na hindi kalayuan dito sa simbahan. Masarap ang pinagsalu-saluhan naming pagkain. After that ay umuwi na kami dahil tambak ang mga office work's ni Papa. Nang makarating kami sa bahay ay pumanik na kami ni kuya sa kanya kanya naming kwarto. Malamang si kuya babalik lang sa pagtulog yun. At ako naman syempre mag-oOL im gonna check if naka-open yung bestfriend ko na si Chellsea. Si mama naman ay tumulong sa maid namin sa paghahanda ng pagkain para mamayang tanghalian.

King POV:

Sunday Morning ngayon at kasama ko sila Mommy at ang bunso kong kapatid para magsimba. Nakaugalian na kasi namin na sabay-sabay magsimba at sa morning namin gusto para first mass at salubong na din daw sa mapagpalang umaga sabi ni Mommy. Kaya naman eto kami ngayon sa simbahan at nakikinig nang misa. Ako nga pala si King Cyrus Yamamoto 15 year's old bagong lipat lang kami dito sa lugar na ito, Im in 3rd year high school na sa pinapasukan kong school pero dahil lumipat na kami nang tirahan ay kailangan ko din lumipat nang school.

Nasa kalagitnaan na ako nang pakikinig ko sa pari nang may dumating na isang pamilya at sa pwesto nang hanay namin umupo. Nang makaupo ang mga ito ay napansin ko agad yung katabi ko kahit na hindi sya naka fully faced infront of me but I know na maganda sya. At tama nga ako sa pagaakala ko dahil talagang maganda nga sya nung masulyapan ko ito. Mukhang hindi din kami nagkakalayo nang edad nito dahil halata na bata pa din sya sa kanyang pananamit. Kanina ko pa sya napapansin na patingin-tingin sa akin kaya naman tinitignan ko din sya nang palihim. Nung tumayo na ang lahat para umawit ng ama namin ay inilahad nya yung kamay nya para bang nagsasabi na hawakan ko ito. "Chansing agad si miss saken ah" sa isip-isip ko, nung una nagdadalawang isip ako kung hahawakan ko ba yung kamay nya. Pero since hindi ko naman sya kilala "eh bahala na nga" mga salitang naglalaro sa isipan ko. Nung mahawakan ko na ang kamay nya ay sobrang lambot nito ang sarap pala hawakan nang kamay nya. "Kanina mo pa ako tinitignan noh miss !" sabi ko sa kanya at kahit hindi sya magsalita alam ko na kinakabahan sya ang cute kaya nang mukha nya kapag namumula sya sa hiya "baka naman matunaw ako nyan:)" dagdag ko pang sabi dito. Napangiti na lang ako sa naging reaksyon ng mukha nya. Natapos ang morning mass nang masaya ako,"kakaiba yung babae na yun, kailan ko kaya sya ulit makikita"  bulong ko sa aking sarili. Nung makauwi kami sa bahay ay agad akong nag pahinga sa kwarto ko at nag-open ng facebook para kamustahin si Dustin na kaibigan ko sa lilipatan kong school bukas.

Buti na lang at naiayos kaagad ni Mommy yung mga school requirments ko kaya bukas ay makakapasok na rin ako. Since medyo ayos naman yung mga grades ko sa previous school na pinapasukan ko kaya naman masaya ako na magiging ka-section ko din si Dustin sa pilot section. Nagkachat kami ni Dustin at naging maayos naman ang usapan naming dalawa, kamustahan at kwentuhan jan umikot yung usapan namin. Miss ko na din tong utol ko na to eh yung mga kalokohan namin sa grade school. Utol yung tawagan namin dahil sabay na kaming lumaki sa probinsya at parang magkapatid na din ang turingan naming dalawa.

Matapos ang pakikipag-chat kay Dustin ay bumaba ako para makapagtanghalian na kasabay ang mga magulang at kapatid ko. "Sarap talaga magluto ni Mommy" sabi ko dito habang kumakaen kami. "Salamat sa pambobola anak!" sagot ni Mommy habang nakangiti, napuno nang tawanan at masayang kwentuhan ang hapag kainan namin. Matapos ang tanghalian na yon ay bumalik lang kami sa kanya kanya naming gawain. Nagplay lang ako ng shuffle song sa phone ko at nahiga. Hanggang sa inantok ako at nakatulog. Nagising ako nang mga bandang 8:00 o'clock PM para maghapunan at hinanda ko na din ang aking mga gamit para sa pagpasok ko bukas. After kong ayusin yung mga gamit ko ay nagpahangin lang ako sa garden namin at nung medyo nakaramdam na ako ng pagkaantok ay pumasok na ako sa loob nang bahay at nagpahinga na sa kwarto ko.

########################################################################################################################

Kamusta po:)

Ano pong palagay nyo sa unang chapter natin at the same time unang meet up din nila Iya at King .

Magkita pa kaya silang dalawa? At ano naman kaya ang magiging papel ng mga kaibigan nila sa buhay nila sa loob ng academy?

----

Sana po ay nagustuhan nyo ang pilot chapter ng story na ito, paki add na rin po sana sa mga library nyo at sana ay patuloy nyong subaybayan at suportahan.

Maraming salamat po!!

########################################################################################################################

Chapter_o2

Hello po! , sana po ay tangkilikin nyo po ang story ko na ito at sana ay magustuhan nyo po. Pasensya na din po dahil magiging medyo mabagal ang mga U.D. ko ng story dahil sira si lappy kaya via phone lang ang typing system ko ngayon ahe "sorry po talaga^_<)" sana po ay maunawaan nyo. Thank you:')—iya•iyakin

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

########################################################################################################################

King POV:

Maaga akong nagising ngayong araw dahil ngayon na ang simula nang pagpasok ko sa bago kong school na papasukan. Sumabay na ako kay Daddy mag-breakfast para maisabay nya din ako sa sasakyan tutal madadaan nya naman yung school na papasukan ko pagpunta nya sa office nya. Dire-diretso ang naging byahe namin at ilang minuto lang ay ibinaba na ako ni daddy sa tapat ng gate ng academy. Nasa tapat lang ako nang gate at itinex ko si Dustin kung nasan na sya para magsabay na kami pumasok. Nagreply naman ito na on the way na sya dito sa school kaya hinintay ko na lang sya.

Habang naghihintay ako kay Dustin ay unti-unti na din dumarami ang mga katulad naming estudyante na pumapasok dito. Hindi din nakaligtas sa akin yung mga mata na nakatingin sa akin. Bawat student kase na dumadaan ay napapatingin sa akin lalo na yung mga kababaihan. " Sinu kaya sya?" pagkakarinig kong tanong nang isa sa mga grupo ng babae na dumaan sa tapat ko. "Ngayon ko lang sya nakita sa school naten" sabi pa nang isa sa mga ito. "Baka transferee sya" sagot naman nang isa. Kung hindi bulungan ang maririnig ko ay mga tilian. Hindi ko na lang ito pinansin at patuloy lang akong naghintay kay Dustin.

Ilang minuto lang ay may tumapik na sa likod ko at nang tignan ko ito ay nakita ko na si Dustin na nakangiti. Binati ako nito at nakipag brotherly hug "tagal na din nating hindi nagkita ah tol" sabi nito sa akin. "Oo nga eh" sagot ko naman sa kanya "kamusta na ba? si tita kamusta na?" sunod-sunod nitong tanong "eto gwapo pa den, si Mama ayun ayos naman" sagot nito sa mga tanong ko sa kanya. "Hindi ka pa rin nagbago tsk!" natatawa kong puna sa kanya. "Tara na nga at pumasok na tayo" aya nya sa akin na sinangayunan ko naman, "after ng mga class naten ililibot kita sa buong academy para ma-familiarize mo tong school naten" sabi nya naman sa akin. At pumasok na nga kami sa loob ng academy at tumungo sa room namin.

Medyo nahihiya pa ako nung makapasok na kami sa room dahil madami na den pala ang mga classmate namin ang nandidito. Inilapag lang namin ni Dustin yung mga gamit namin at saka kami lumabas ulit at nagpunta sa ground field para umattend ng flag ceremony since Monday ngayon. Habang naglalakad kami ni Dustin papunta sa ground field ay napansin kong may tinitignan sya sa kabilang room na pilot A section. Sa mga nagtataka kung bakit dalawa ang pilot section ganito kase yun, yung isa pilot A at yung isa naman ay pilot B at kami ni Dustin ay kabilang sa pilot B section. Hanggang Pilot C yung categorize nang mga nangungunang student sa academy na ito at yung iba hindi naman sa mga bobo sila talagang hindi lang sila ganun ka active sa mga academical subject nila.

Parang may nagugustuhan si Dustin sa A section "hindi ka pa rin pala nagbabago tol" bigla kong sabi dito na ikinatingin nya sa akin. "Mahina ka parin dumiskarte, kung gusto mo lapitan mo wag yung tingin ka lang ng tingin sige ka baka maunahan ka pa jan ng iba" mahaba kong linya sa kanya na ikina-ngiti nya naman. "Tara na nga, kung ano-ano nanaman yang sinasabi mo, ang mahalaga alam ko na ang pangalan nya at kung sino ang madalas nyang kasama" sagot naman sakin ni Dustin at pumila na kami for flag ceremony. Nung nakapila na kami sa ground field ay nakita ko nanaman yung babae na nakita ko sa misa kahapon, siguro nga talagang tinaon ng panginoon na magkita ulit kami. Ituturo ko na sana ito kay Dustin nang mawala ulit ito sa paningin ko. Pero sigurado akong sya yun, mas na buhayan ako nang loob na makita ko ulit sya dahil dito din pala sya nag-aaral.

Iya POV:

Kanina pa ako naiilang habang nakatayo ako magisa dito sa ground field actually hindi naman talaga ako mag-isa dahil nakapalibot sa akin yung mga classmate ko kaya lang wala pa si Chellsea dahil nagpunta ito nang C.R. So ayun na nga naiilang tuloy ako feeling ko kanina pa may nakatingin sa akin eh. Sakto naman na tapos na yung flag ceremony ng dumating si pa-demure queen a.k.a Chellsea Grey Enriquez"yung totoo sis, hindi mo talaga balak umattend ng flag ceremony noh" banat ko dito nung pagdating nya at tama nga ako sa hula ko. Nginitian lang ako ng gaga at hinatak na papunta ng classroom.

After nang mga subject namin na nakakaloka sa umaga ay pumunta kaming sabay ni Chellsea sa canteen to eat something sweet. I was born kase with a sweet tooth kaya naman mapa-pastries, cakes, candies or kahet anong sweet stuff ay favorite ko talaga. Habang nakapila kami ni Iya sa counter para bayaran yung binili namin ay naramdaman ko nanaman yung same feeling na naramdaman ko kanina sa ground field ng academy. I stop for a bit while and trying to kept the strange feeling I'm having. Pero mukhang napansin agad ni Chellsea yung pagiging uneasy ko. "Sis, anyare? Statue lang ang peg mo jan" sabi nito sa akin. "Hindi sis pakiramdam ko kase kanina pa may nakatingin sa akin eh" sagot ko naman sa kanya. Lumingon lingon si Chellsea sa buong paligid ng canteen "wala naman ah, it was just your playful imagination" sabi nya sa akin. "Ayan yung napapala mo sa kakapanuod mo ng mga horror movies eh" dagdag nya pang sabi habang naglalakad kami para makahanap ng vacant sit sa canteen. Pero alam ko sa sarili ko na hindi ako nagkakamali sa feelings ko na yon. Weird man to para sa kanya pero para sa akin it's for real. Habang nakaupo kami at kumakaen ay may lumapit na grupo ng mga lalake sa amin. "Can we join you" pukaw sa atensyon namin ng isa sa mga ito na kung hindi ako nagkakamali ay leader nila na si Joseph Lee. "What if hindi kami pumayag" sagot naman ni Chellsea dito at bigla na lang tumayo ito at lumipat sa pagitan namin ni Chellsea. "Eh di huwag kang pumayag hindi naman ikaw ang kinakausap ko eh" sagot nito kay Chellsea habang ako ay naiilang na sa lalaking ito. Inakbayan nya ako at nagsalita pa "diba babe?"sabi nito sa akin. "Hoy! ang lakas naman nang loob mo na tawagin akong babe" sigaw ko dito. Nagulat na lang kami ni Chellsea nang may humatak sa kanya mula sa likuran. At agad syang sinuntok dahilan nang pagkakagulo sa loob nang buong canteen.

Nadumog yung lalaki na nagligtas sa amin ni Chellsea sa mayabang na si Joseph Lee. Kitang kita ko kung paano ito pagtulungan ng mga kasama ni Joseph wala akong nagawa kung hindi ang sumigaw nang tulong. Agad naman na may dumating na guards kasabay nang pagdating ng ibang mga teacher sa canteen. At tinanong kung anong nangyayari dito "ay hindi ba obvious? Malamang naglalaro sila ng tag of war.. .yung totoo mga teacher ba talaga sila?" mga linya na naglalaro sa isip ko. At dinala nga nila kami sa detention office. Sa detention office ay ipinaliwanag namin ni Chellsea ang mga nangyare kanina sa loob ng academy canteen sa mga guidance councilor. "Anong kaguluhan ang ginagawa nyo sa loob ng academy premises?" tanong sa amin ng guidance councilor .. .mahabang katahimikan ang bumalot sa aming lahat. Ni isa ayaw magsalita hanggang sa nagsimula na magsalita yung nagtanggol sa amin ni Chellsea "ma'am yan po kasing mga yan ginugulo po yung mga babaeng student na ito sa loob ng canteen" sabi nung lalaki "opo, totoo po iyon" sagot pa nang isa. "Hindi totoo yan!!" pagtutol naman ni Joseph "nakikipag-kaibigan lang naman kami sa kanila" pagsisinungaling pa nito. "Girl's totoo ba yung sinasabi nya?" tanong sa amin nang guidance councilor at sabay naman kaming umiling ni Chellsea. Naasar naman si Joseph at nagwala nanaman sa loob ng dentention room kaya mas lalo syang nadiin na sya nga ang pasimuno ng gulo na nangyare sa canteen. Dahil sa parating pangugulo ni Joseph Lee ay agad na syang napatalsik sa Academy at hindi na binigayan pa ng chance. Tinignan naman kami nang masama nito isa-isa na parang papatayin kami sa tingin.

After namin makausap nang guidance councilor ay ini-release na kaming apat sa detention room. At sila Joseph naman ay patuloy na kinausap nang mga ito nung makaalis kami. Naglalakad na kami sa hallway habang kasabay namin yung mga lalake na nagligtas sa amin. Sa totoo lang ay parang pamilyar sa akin yung isa sa dalawang lalaki na ito. Nag pakilala sila sa amin ni Chellsea, yung maamo yung mukha ay si Dustin at yung singkit naman ay si King Cyrus. Nalaman din namin na newly transfer lang pala si King Cyrus dito sa School namin. At habang naguusap kami ay may sinabi ito sa akin "ang lambot pala nang kamay mo" na ikinataka naman namin ni Chellsea dahil hindi naman kami nagkahawak ng kamay kaya panu nya nalaman na I was born with a cottony soft hand.

Umalis sila ni Dustin na iniwan kami ni Chellsea na nagiisip kung sino ba talaga sya. Hangang sa naalala ko na sya yung lalaki kahapon na nakatabi ko sa simbahan nung nagsimba kami nila Mama. "I knew it!" bigla kong sabi na ikinagulat naman ni Chellsea, "anong sabi mo?"  tanong nya sa akin "naaalala ko na sya!" sabi ko naman sa kanya. "Talaga?" sabi ni Chellsea "Oo, sya yung nakatabi ko sa misa kahapon nung nagsimba kami nila Mama" sagot ko sa kanya. Kaya pala he looks familiar to me sya pala yun. At nagtuloy na kami sa after noon class namin for this day.

King POV:

After namin makausap ng guidance councilor sa detention room ay sabay-sabay na kaming apat nila Iya na bumalik sa bawat room namin. Sa wakas sabi ko na nga ba ay magkikita ulit kami .. .habang naglalakad kami ay kinuha ko itong pagkakataon para makilala sya. "Ako nga pala si King Cyrus Yamamoto at ito naman si Dustin Clarence Villa Blanca kaibigan ko" pagpapakilala ko sa kanila. Nagtataka naman yung expression sa mukha ni Iya at binati naman kami ni Chellsea "hi" sabi nito sa mahinhin nyang boses. At ang loko kong kasama na si Dustin ay halos hindi na makagalaw sa kinatatayuan nya matapos kamayan ni Chellsea. Sabi na nga ba eh sya yung tinitignan ni Dustin sa kabilang room nung nakaraang araw tsk torpe talaga tong isa na to. Hinatak ko na si Dustin para makabalik na agad kami sa classroom dahil late na kami. Bago kami tuluyang makaalis ay humiyaw muna ako sa kanila "sabay na kayo samin sa paguwi mamaya para kung balikan kayo nung mga yun kami na ulit ang bahala ni Dustin" sabay wink ko kay Iya^_<) .. .na ikinakilig naman niya at si Chellsea naman ay napangiti lang sa aming dalawa.

Matapos ang mga klase namin ni Dustin ay hinintay nga namin sila Iya sa labas nang gate ng school. Inayos ko yung porma ng buhok ko at pinagpag yung uniform ko"Tol gwapo ba akong tignan?" tanong ko kay Dustin habang naghihintay lang kami sa kanila. "Oo naman yes, ako ba tol ayos pa ba porma ko?" sagot at tanong din ni Dustin sa akin na tinanguan ko naman at nag-highfive pa kaming dalawa.

Ilang minuto lang ang hinintay namin at nakita na namin sila Iya na paparating kinawayan ko kaagad ito. "Iya - Chellsea!!" sigaw ko sa mga ito agad naman nila kaming nakita at lumapit na kami ni Dustin sa kanila. Kinuha naman agad ni Dustin yung back pack ni Chellsea at sya ang nagdala nito. Ginaya ko naman yung ginawa nya nung una ay ayaw pang pumayag ni Iya na ako yung magdala ng mga gamit nya but I insist kaya sa huli ay wala din syang nagawa ako pa din ang nasunod at binitbit ang bag nya at mga aklat. Inaya ko muna silang mamasyal tutal maaga pa naman pumunta kami sa mall na malapit lang dito na tambayan ng mga katulad namin na student. Naglaro lang kami at kumanta sa videoke room, nang makaramdam kami nang gutom ay nilibre namin sila kumain kami sa Mang Inasal kung saan may unlimited rice. Nang matapos kami kumain ay nagpahinga lang kami sa fastfood habang nagkukwentuhan. Matapos nun ay napagpasyahan na naming umalis. Si Chellsea ay hinatid ni Dustin at ako naman ang naghatid kay Iya.

Nang makarating kami sa village ay nagkita-kita pa rin kami dahil iisang village lang pala ang lugar nila Iya at Chellsea. At magkatapat lang pala ang bahay nang mga ito kaya naman nagtawanan lang kaming apat. Ayun pala yung gustong sabihin sakin ni Iya kanina. Nung nasa tapat na ako nang gate nila Iya ay pinapasok ako nito para naman daw makapagpahinga ako ng konti at makapagmiryenda. I was about to accept her offer ng biglang may lumabas na lalaki sa bahay nila at tinawag ang pangalan nya. "Iya!, sino yang kasama mo?" tanong sa kanya nito. Lumapit sa amin yung lalaki at tinignan ako mula paa hanggang mukha na parang dumadaan ako sa scanner. "Ah kuya si King schoolmate ko" sabi ni Iya dito "King kuya ko si Kuya Lance" nakipagkamay naman sa akin yung kuya nya pero mahigpit yung pagkakakapit nito sa kamay ko. Kuya nya pala to akala ko kung sino na ahehe.

Balak pa sana nitong papasukin ako sa loob ng bahay nila pero binigyan lang ako nang isang weird na ngiti ni Iya. Nakuha ko naman ang gusto nyang sabihin sa akin "ah kuya sa susunod na lang siguro sya papasok madami pa kasi syang gagawin sa bahay nila may mga assignment din sya tulad ko" sabi ni Iya "diba King!?" dagdag pa nya na sinangayunan ko naman "opo, pasensya na po sa susunod na lang po.. .Iya una na ako" pagpapaalam ko sa kanya at kay Iya. "Ah ganon ba, sige ingat ka na lang" may malaman na bilin nito sa akin bago ako tuluyang umalis. Medyo nakakakaba pala pagkaharap mo yung mga mahal sa buhay ng taong gusto mo "wushu!" buntong hininga ko after that torture moment. Buti na lang at tinulungan ako ni Iya dahil hindi ko pa kaya humarap agad sa pamilya nya at baka kung ano pa ang masabi ko pagtinanong nila ako. Pero ihahanda ko na yung sarili ko para pagdumating na yung oras na yun ay makaya ko nang humarap sa kanila.

########################################################################################################################

Kamusta po ang 2nd chapter natin sana po ay nagustuhan nyo ang flow ng story na ito at sana ay patuloy nyo po syang basahin at suportahan.

Wag nyo din po sana kalimutan mag-vote and comment para marecognize po kita, malày mo name mo na ang susunod mong mabasa sa mga charter sa next story na gagawin ko diba:')

Maraming Salamat po!!!

###################################################################################################################################################################################

Chapter_o3

I just wanna take this opportunity to thanks those netizen na nagpafollow sakin via fB, twitter at here sa watty khet konti palang yung nakakabasa ng story ko dito thank you pa din po. More power to us. Enjoy reading.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

########################################################################################################################

Iya POV:

Day's and month passed by at naging madalas na namin kasama ni Chellsea ang bago naming kaibigan na sila King at Dustin. Lagi na kaming magkakasabay kumain sa Canteen dito sa school. Mas naging closed kami ni King at talagang napapasaya nya naman talaga ako sa bawat pagpapatawa nya. Sa maikling panahon na nagkakilala kami ay masasabi kong mabait at kwela si King sa mga kaibigan nya. Kabaliktaran naman ni Dustin na likas na tahimik lang. Lagi nya na din akong inihahatid sa bahay paguwian na. Kaya naman medyo nahuhulog na din yung loob ko sa kanya.

Nandito kami ngayon sa Canteen nang school at sabay-sabay na kumakain ng favorite namin ni Chellsea na "lasagña" tuloy lang ang kwentuhan namin habang kumakain nang may lumapit sa amin. "Iya, may nagpapaabot sayo oh" isa sa mga classmate namin...  ..tinignan ko yung bouqet of red roses na dala nito at hinanap kung may notes ba pero wala naman akong nakita. "Ayiieee! sis kanino galing?" panunukso sa akin ni Chellsea habang sila King naman ay mukhang iteresado din malaman kung kanino nga ba galing itong mga bulaklak. "Walang nakalagay kung kanino galing eh" itinabi ko na rin sa side ko yung bulaklak, kanino nga kaya ito galing.

After namin kumain sa canteen ay tumayo na kami para lumabas dito pero hindi pa man kami nakakalabas nang may humarang ulit sa amin. "Hi, Iya" bati nito sa akin medyo nagulat naman ako dahil kilala nya ako. "Hi din" sagot ko naman dito nang may pagaalinlangan. "Im Mark Cruz nga pala" at inilahad nito ang kanan nitong kamay para magpakilala. Akmang makikipagkamay na rin sana ako nang bigla na lang kamayan ito ni King na ikinagulat ko naman. "Pare, King kaibigan ni Iya" sabay nitong sabi na nakapagpadismaya sa akin. Ayos na sana eh dinagdagan nya pa nang salitang "kaibigan!" medyo napalakas ata yung pagbulong ko kaya tinap ako ni Chellsea at napatingin naman sa akin si King. Hay nako nakakaloka ka King kung alam mo lang crush na kita.

Nung makapagpakilala na si Mark sa amin ay umalis na ito at nagpaalam dahil mukhang may lakad sila nang mga kaibigan nya. Samantala kami naman ay papunta sa groud field para magrest at magpahangin. "Sis taray mo ha, ang haba na nang hair mo" sabi sakin ni Chellsea. Na binigyan ko lang nang isang hagikhik at sila King naman ay nakikinig lang sa aming dalawa. Nagtuloy lang ang maghapon namin sa bawat klase na aming pinapasukan. Hindi pa rin mawala sa isip ko yung ginawa ni Mark sa canteen kanina pero ang ipinagtataka ko lang bakit mas mukhang kinikilig pa sakin si Chellsea. At parang wala naman akong ibang nararamdaman para kay Mark. "Hmm.. .siguro ganun lang talaga pagfirsttime na may mag-show nang interest and appreciation na isang tao sayo .. .medyo hindi ko pa madistinguish" pagkumbinsi ko na lang sa aking sarili."Hoy!! nagdeday dream ka nanaman dyan" bulong sa akin ni Chellsea habang nagkaklase kase yung teacher namin ay lumilipad pa rin yung isip ko about kay Mark. Iniisip ko din kung pano na si King, sabagay ako lang naman yung may crush sa kanya at isa pa magkaibigan lang kaming dalawa. Parang masyado namang vouge na maging kami noh.

King POV:

Hindi ako makapagconcentrate at makapagfocus ngayon sa klase ko kakaisip sa nangyari sa canteen kanina. Sinu ba yung Mark na yun at bakit nya binigyan nang roses si Iya. May gusto rin ba sya dito "tsk!!" pagbubuntong hininga ko na hindi naman ikinataka ni Dustin. "Pano ba yan mukhang mauunahan ka pa ata nung Mark na yun ah" sabi nito sa akin na ikinalunglot ko naman. "Hindi ko pa kase matiyempuhan si Iya eh" sagot ko naman kay Dustin. "Tapatin mo na kase tol, wag kang kukupad kupad ikaw din bahala ka baka maunahan ka pa nung mokong na yun., mukhang hindi pa naman mapagkakatiwalaan yun!" mahabang sabi ni Dustin. "Akala ko ako lang yung nakapansin nun ikaw din pala tol" sabi ko kay Dustin "iba talaga yung pakiramdam ko dun sa Mark na yun eh" dagdag ko pa.

Basta babantayan ko lang ang bawat kilos nya kung sino ba talaga sya at kung ano talaga ang gusto nya kay Iya. Hindi nya pwedeng gawan ng hindi maganda ang babaeng minamahal ko. Kaya naman napagpasyahan namin ni Dustin na magplano na alamin ang lahat ng bagay tungkol sa kumag na si Mark. Pinaghandaan namin lahat nang bagay na pwede namin magamit tungkol kay Mark medyo magiging mahabang proseso ito pero kung para naman kay Iya ay kakayanin ko.

Lumipas pa ang ilang araw at linggo na hindi kami nakakasabay kay Iya at Chellsea sa pagkain sa Canteen at hindi ko na din sya naihahatid pauwi sa kanila. Dahil naging busy kami sa paghahanap ng impormasyon tungkol kay Mark pero mukhang malabo pa sa ngayon ang mga plano namin ni Dustin. Dahil hanggang ngayon ay wala pa kaming makuha na information.

Nagulat na lang ako sa balita sa buong school na may bf na si Iya at nung malaman kong si Mark pala yung naging bf nya ay mas lalo akong nalungkot. "Tol, alam mo na ba yung balita" tanong sakin ni Dustin tinignan ko lang ito at tinanguan. "Sorry dapat pala hindi na lang natin itinuloy itong plano natin naunahan ka pa tuloy nung Mark na yon" paghingi ng tawad ni Dustin na tinapik ko lang sa likod nito. "Wag ka humingi nang sorry hindi mo naman kasalanan, wala naman may kasalanan sa nangyari hindi naman natin inakala na pwede pa lang mangyari yun" paliwanag ko sa kanya na naunawaan nya naman.

Ilang araw na kaming nagiiwasan ni Iya kapag nasa canteen sila ay umaalis kami ni Dustin ayaw ko lang makita kung gaano sila kasweet ni Mark sa isa't-isa. Hindi na rin kami nagkakasabay-sabay sa paguwi, kung minsan na aayain ni Chellsea si Dustin na sumabay sa kanila ay ako na mismo ang kusang lumalayo sa mga ito. Lahat na ata nang pagdadahilan at pagsisinungaling ay nagawa at nasabi ko na makaiwas lang ako sa kanila. Ganun ang naging set-up namin sa loob nang halos isang buwan.

########################################################################################################################

Awts!! kawawa naman si King hindi pa nga nya nagagawang magtapat kay Iya ay naunahan na agad sya nang iba.

At sinu naman kaya itong ungas na Mark na ito, mabuti ba syang tao o hindi? Ano nga kaya ang pakay nya kay Iya?

At ano na kaya ang mangyayari sa istorya nila King at Iya , tuluyan na bang magkakahiwalay ang mga landas nila.

#################################################################################################$$######$###############

Chapter_o4

Maayong Andaw Luzon, Visayas at Mindanao.. .kamusta po mga reader's sana po ay patuloy nyong suportahan ang mga story na ginagawa ko. Subukan nyo din po sanang basahin yung "Meeting the superb oOhw so Mr.yabang" which is currently on-going na po. Sana po ay magkita kita din tayo dun. And dont forget to comment and vote plueeesh!! Daghang Salamat^_<)v.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

########################################################################################################################

Iya POV:

Matagal ko na ding hindi nakikita si King hindi ko din naman ito matiyempuhan kahet sa canteen. Gusto ko talaga syang makausap kaso hindi kami binibigyan nang pagkakataon ng panahon. Sa totoo lang namimis ko na din yung pagiging kwela nya eh at yung mga bagay na kinasanayan naming gawin. Ewan ko ba pero hindi ko maintindihan yung nararamdaman ko kahet may bf na ako parang may kulang pa rin alam mo ba yung feeling na empty ka pa rin.. ganun na ganun!.

Nung mga panahon na hindi ko nakakasama si King ay nabigyan nang panahon na makilala ko si Mark at mukha namang mabait ito kaya naging magkaibigan kami. Masaya din sya kasama parang si King nga sya eh nagpapatawa din kase sya minsan kaya hindi ko maiwasan na maalala ko sa kanya si King. Tumagal ng tumagal ang nga araw na magkasama kami . Sa loob ng mahigit isang bwan ay nanligaw sa akin ito at tanging kay Chellsea ko lang ito sinasabi. At hindi naman nagkulang si Chellsea sa pagpapayo sa akin araw-araw. Minsan nga talagang kinukulit nya pa ako "sis, sigurado ka ba jan sa nararamdaman mo na yan?" tanong sa akin ni Chellsea "Siguro wala naman mawawala kung susubukan ko sis" sagot ko naman sa kanya. Nakikita ko naman kase na mabait si Mark sa katunayan nga nakaharap na sya nila kuya. Nung una nagulat si kuya at nagtaka bakit daw iba na yung kasama ko. Akala nya si King yung boyfriend ko pero pinaliwanag ko naman na false alarm lang yun at magkaibigan lang kami ni King. At ipinakilala ko naman si Mark as my official suitor ko sa kanila. Hindi naman sila kumontra dahil dalaga na daw ako kaya pinayagan ako nila mama at papa. Basta daw wag kong pababayaan yung study ko at kailangan hindi ako mawala sa pilot section.

Naging madalas na naming kasama ni Chellsea si Mark sa bawat lakad namin. Mapa-school issue or out school concern ay kasakasama namin ito. Madalas din ang naging palitan namin nang mga text message sa isa't-isa. Lahat naman ay ginawa ni Mark para maging karapat dapat sya sa akin. Nakita din naman ito ni Chellsea kaya kahit hindi sya boto dito para sa akin ay hinayaan nya na lang ako. Tutal malaki naman na daw ako ahehe.

Ilang araw at linggo pa ang lumipas na nakakasama ko si Mark at patuloy pa rin ang panliligaw nito sa akin. Kaya naman sinagot ko na din sya nitong nakaraang byernes. Masaya naman ako sa ginawa ko kahet na medyo bago pa lang kaming magkakilala. At ngayon nga ay magiisang linggo na kaming magkasama as couples. "Bhe okey ka lang ba?" tanong sa akin nito,"yhup, Im fine iniisip ko lang sila Chellsea hindi ko na kase sila nakakasama these last few day's" sagot ko naman sa kanya. Pero sa totoo lang iniisip ko yung tungkol sa amin. Parang may kulang kase but I can't distinguish kung ano nga ba talaga iyon.

King POV:

Masakit man sa akin yung nalaman kong balita tungkol kay Iya at Mark ay wala naman na akong magagawa kung ayun talaga ang gusto ni Iya. Sana lang ay maging masaya sya sa piling ni Mark. Ako naman itutuon ko na lang yung sarili ko sa iba pang mga bagay. I must continue my life pa rin naman but Im still be here for her. Sumali kami ni Dustin sa basketball team ng school at nagtry-out. "Tol, hindi daw alam ni Chellsea kung makakapanood si Iya ng try-out mamaya" nalungkot naman ako sa sinabi ni Dustin sa akin. Pero hindi ko na lang ipinahalata sa kanila ni Chellsea ngumiti na lang ako para matakpan yung lungkot na nararàmdaman ko nung mga sandali na yon. "Tara na tol at baka nandun na yung captain ng team sa covered court" aya ko kay Dustin. Nung makarating kami sa covered court ay nakita ko naman si Chellsea na nagthumbs-up pa samin ni Dustin. Inilibot ko ang mga mata ko to see if Iya is around but I failed talagang hindi sya nagpunta para manuod sa amin. Siguro busy sila ngayon ni Mark at magkasama. Inalis ko muna sya sa aking isip para makapag-focus ako sa try-out. Ilang shoot, pagdidrible, depense at takbo pa ang pinagawa sa amin to test our stability and endurance. After that warm up ay hinati sa dalawang grupo yung mga natira na applicant in over-all 10 kaming natira kaya may 5tao sa isang grupo. Nasa final round na kami at lamang ng 5puntos yung kalaban. Mukhang pagod na din yung mga ka-team ko kaya naman ako na ang madalas magdala ng bola. Last 3minutes na at kailangan na lang namin ng 2puntos para makalamang sa kanila. Tumingin ako sa mga nanunuod at nakita kong kasama ni Chellsea si Iya na nanunuod sa blecher. Kumaway ito sa akin at sumigaw ng "Go!  King Cyrus Yamamoto!!" mas lumakas ang loob ko nung makita ko si Iya na isinisigaw ang pangalan ko. Ipinasa ulit sa akin yung bola dinribol ko ito habang tumatakbo magaling din naman dumipensa yung mga kalaban namin pero nakalusot pa rin ako. Nung makahanap ako ng tiyempo i-shinoot ko yung bola at yun pumasok naman conted as 3point. "Woooooooooooh!!!" naghiyawan ang mga ka-team ko matapos naming manalo. After nang laro ay pinapila kami ng coach ng basketball team at ng captain nila, para sabihin kung sino-sino ang pumasok sa team. "Once you heard your name please step forward" utos sa amin ng captain ng basketball team ng school.

"Acao Jerome!"

"Umali Ken"

"Linao Cris"

"Bustamante Gerald"

Nalungkot na ako nung matapos magbanggit nang pangalan yung captain ng team, ginawa ko naman ang lahat sa tingin ko kaya medyo nanghihinayang ako kung hindi ako pumasok sa team. "All the named na natawag sorry but you did'nt meet the ranking, and those remaining name Congratulation u are now an official member of the team. Welcome!" mahabang sabi nito. Napatalon naman kami ni Dustin at ng iba pang natira dahil pasok na pala kami. "Tomorrow will be the fixing of uniform kukuhanin yung mga sukat ng katawan nyo kaya wag kayong mawawala bukas" sabi naman ng coach namin "and this friday is the schedule for practice everyone should attend that clear?" dagdag pa nito. "Yes coach!" sabay-sabay naman naming sagot, sa wakas worthy yung paglalaro namin ng basketball ni Dustin sa kanto. After namin ma-meeting ay nirelease na kami ng coach at nagpalit ng damit sa locker room sa loob ng gymnasium. Naligo lang kami sandali at nagpalit nang damit para makalabas na at makita sila Iya at Chellsea balak sana namin ni Dustin nai-surprice ang mga ito.

Iya POV:

Inaya ko si Mark manuod nang try-out nila King at Dustin pero hindi ako nito pinayagan kaya nàndito kami ngayon sa library pero nung busy si Mark sa kausap nya sa phone ay tumakas ako at hinanap si Chellsea. Sa totoo lang nagiging weird lately si Mark pag may kausap sya sa phone kailangan nya pang lumayo especially when Im around. Hindi ko na lang ito pinansin at nagtext na lng ako kay Chellsea para tanungin kung tapos na ba yung try-out papunta na kase ako. Agad naman itong nagreply na hindi pa tapos pero malapit na kaya nagmadali na ako.

Nang marating ko ang covered court ay hinanap ko agad si Chellsea sa mga bleacher "Iya, here!" madali ko naman syang nakita kaya nakaupo agad ako at nanuod. Last quarter na pala nang game, mukhang pagod na ang lahat ng ka team nila King at Dustin. Nung tumingin sya sa bleacher na parang may hinahanap ay kinawayan ko sya at humiyaw ako para malaman nyang nandito ako para suportahan sila "Go! King Cyrus Yamamoto!!". Hawak ni Dustin ang bola at Ipinasa kay King na sya nya naman itong idrinibol at tumakbo papunta sa ring. Hinarangan naman sya ng mga kalaban nilang team pero nakalusot pa rin sya at ishinoot ang bola and finally they win. Naghihiyaw kami nang bobgang bongga ni Chellsea kasabay ng iba pang student na nanunuod. Mukhang ngayon pa lang ay madami nang magiging fan's si King.

Naghintay kami ni Chellsea sa labas ng gymnasium para batiin sila King at Dustin sa pagkapanalo nila at para itanong na din yung balita if they get in to the team ng biglang dumating si Mark. Kinausap kami nito nang medyo napataas ang boses nya, bakit hindi daw kami nagpaalam sa kanya. Hindi naman kami makaimik ni Chellsea at mahabang katahimikan ang namagitan sa amin. Nung makita na namin ni Chellsea sila King ay agad kaming tumakbo palapit sa mga ito kasama si Mark. I was about to congratulate them nang biglang may bumunggo sa kanyang isang babae. And I was shock to see if who is she, none other than "Belle dela Merced the bitter cheer leader". "Ouch my ankle hurt's" maarteng pagkakasabi nito, agad naman itong tinulungan ni King "Sorry Belle hindi ko sinasadya" sabi naman ni King. "Wait lang guy's dadalhin ko lang si Belle sa clinic" paalam sa amin ni King. Tumango na lamang kami at bago sila umalis ay tumingin muna sa akin si King.

Nung makaalis na sila King ay nagsalita agad si Chellsea "sis, ayos ka lang ba?" . Lumapit naman sa amin si Mark,"yeah I'm fine" sagot ko kay Chellsea. "If I know sinadya nya talaga yun sis baka nga umaarte lang yun eh, you know naman yang si Belle attention seeker" mahabang sabi ni Chellsea habang si Mark naman ay nakikinig lang sa amin. Parang may napansin naman ako kay Mark habang nagsasalita si Chellsea kaya tinanong ko ito "Bhe are you okey!" tinignan muna nito si Chellsea bago tumingin sa akin "yeah medyo pagod lang sa activity kanina but don't mind me Im fine" at ngumiti ito sa akin. "Let's go?" pagaya nito sa akin para maihatid na ako pauwi at nagpaalam na ako kay Chellsea. Sakto naman na nakita kong parating si Dustin "wait lang bhe" pagdisagree ko kay Mark para malaman muna kay Dustin ang nangyari. Hindi pa pala pwedeng iwanan ni King si Belle na lungkot naman ako at nagdesisyon nang magpahatid kay Mark. Naiwan si Chellsea at Dustin dahil wala pa yung sundo ni Chellsea nagbeso lang ako kay Chellsea at umalis na.

#########################################################################################$#$####$#######################

Kamusta naman po kayo ?  sa pagkakapasok nila King at Dustin sa basketball team ng academy  ano kaya ang magiging resulta nito mapapasok din ba sila sa isang nagbabadyang gulo?

Ooops ... .chill lang po ha alam ko na ang reaksyon nyo after maexposed sa inyo ni Belle:)

Sinu nga ba itong si Belle na ito?

At ano rin kaya ang tunay na pagkatao ni Mark?

Oyasuminasai^_<)v.

####################################################################$####$##################$$$$$$#$$$###########################

Chapter_o5

Ohayo, Konnichiwa, Konbanwa!!!

Kamusta po kayo sana po ay na-eenjoy nyo ang buhay nila Iya Mae Ramirez at King Cyrus Yamamoto. Paki-rank naman po itong story na to by voting sana po ay suportahan nyo sila. And please share this story to your other friend's.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

#####################################################$##$##$$##$#$###########################$$##$###########$###$$$$$$#

King POV:

Dinala namin ni Dustin si Belle sa Clinic at hinintay ang result ng check up nito sa damage na nakuha ng paa nya kanina. Paalis na sana ako nang pigilan ako ni Belle "Please King stay with me I can't walk alone after this check up, can you help me please" pakiusap nito sa akin. Naawa naman ako dito kaya hindi muna ako umalis sa tabi nya hanggang maayos na yung pagcheck-up sa kanya dito sa clinic. Sinabihan ko naman si Dustin na puntahan muna sila Iya at Chellsea para hindi mainip sa paghihintay sa amin. Hindi naman pala ganun nadamage yung ankle ni Belle kaya nakalabas din kami agad after macheck-up ito. Pero inalalayan ko pa din sya sa paglalakad nya.

Pagdating namin sa labas ng School naabutan pa namin si Dustin at Chellsea na nagkukwentuhan habang nakaupo sa waiting shed. Naupo muna kami ni Belle na magkatabi malapit sa pwesto nila Dustin at Chellsea. Ilang minuto lang ay dumating na yung Moma ni Chellsea para sunduin ito. "I have to go guy's ingat kayo lalo na sa mga ahas sa tabi-tabi baka hindi nyo mapansin at matuklaw pa kayo okey" malaman na sabi nito sa amin bago sumakay ng sasakyan nila. Nung makasakay na si Chellsea ay nagpaalam na din si Dustin dahil may dadaanan pa ito sa Kapasigan. "Ayos ka na ba? " tanong ko kay Belle ''hindi pa eh, pwede mo ba akong ihatid wala kase yung parent's ko sa bahay eh" sabi pa nito. Kaya naman inihatid ko ito sa kanila at bumyahe na kami papunta sa bahay nila.

Nang makarating kami sa bahay nila ay medyo madilim na rin at mukhang wala na ngang tao sa loob nang bahay nila. Nang makapasok kami sa loob nang bahay nito ay agad na akong nagpaalam para makauwi na. Pero pinigilan nya pa ako "pwede dito ka muna samahan mo muna ako natatakot ako eh please King please" hindi naman maatim ng konsensya ko na iwan ang isang babae na may fructured at mag-isa lang sa bahay. Kaya naman pumayag na din ako sa sinabi nya. Pinaupo nya lang muna ako sa sala at pumunta sya sa kusina. Pagdating ni Belle ay may dala itong Juice at miryenda. Inalok nya ako at kumuha naman ako para makakain nakakahiya naman na tumanggi sa grasya. Medyo nabusog naman ako sa binigay ni Belle na miryenda matapos kumain ay nagpasalamat ako dito. Hindi pa rin dumarating yung mga parent's nya tumingin ako sa wall clock sa sala at nakita kong passed 7 o'clock in the evening na pala. I was about to stand nang inunahan akong tumayo ni Belle at may kinuha ulit sa kusina. Nang makabalik ito ay may dala na itong isang bottle ng Carlo Rossi na may kasama na dalawang shot glass. "Wag ka muna umalis King papakilala kita sa parent's ko para makapagpasalamat sila sayo" pigil nito sa akin "at saka matutuwa yung mga yun dahil madalang akong magdala ng mga kaibigan ko dito" dagdag pa nyang sabi. Since hindi naman siguro ako malalasing sa kind ng liquior na yun ay pumayag na din ako.

Lumipas pa ang ilang minuto at medyo nahihilo na ako, umiikot na din ang mga paningin ko. Pero napansin ko si Belle na mukhang hindi pa tinatamaan ng espirito ng alak at may katext ata sa cellphone. Ilang sandali pa ay pumikit na ang mga mata ko at tuluyan na akong nilamon nang dilim. Naramdaman ko na lang na may humahalik sa akin pilit kong iminulat ang mga mata ko para aninagin kung sino ito at nakita ko ang nakangiting mukha ni Iya. Nagulat ako "Iya, anong ginagawa mo.. .*hik* dito *hik* paano ka *hik* nakapunta *hik* dito"  naramdaman ko na lang na tumugon na din ako sa paghalik nito sa akin. Hanggang sa nawalan na talaga ako nang malay at nakatulog.

Kinabukasan nagising ako na masakit ang ulo ko at medyo hilo nagulat ako dahil wala akong suot kung hindi boxer short lang at ibang kwarto ang bumungad sa mga paningin ko. Agad kong pinulot isa-isa yung mga damit ko at isinuot. Pinilit kong alalahanin ang mga nangyari at naalala ko naman. Nakipaginuman ako kay Belle at dumating si Iya kagabi pero wala na sya nung gumising ako, umalis din kaya agad sya. Tumingin ako sa alarm clock sa bedside at nagulat ako nang makita kong 9:00 o'clock na pala ng umaga. "Late na ako nito" dali-dali akong bumangon at inayos ang sarili ko. Inayos ko din yung kama na hinigaan ko bago ako bumaba. Mukhang wala na si Belle sa bahay kaya naman umalis na din ako sinarado ko na lang yung pintuan at gate nila.

Iya POV:

Lumipas ang mahigit isang bwan na hindi kami nagkikita ni King at madalang na din itong sumama kay Dustin. Sa pagkawala ni King hindi ko namamalayan na bawat oras at araw ay mas lalo akong nagaalala sa kanya. Wala ding balita si Chellsea tungkol dito, nagtataka na nga rin sya kung bakit hindi nagpapakita si King. Nagkakalabuan din kami ni Mark lagi kase itong busy at out of reach naman pagtinawagan ko. Actually hindi na rin ako masaya sa piling ni Mark unti-unti na kaseng nawawala yung nararamdaman ko sa kanya. I guess I was just confuse that time kaya hindi ko agad nalaman na infatuation lang yung nararamdaman ko sa kanya as a phase of adolecense period. Isang beses katatapos lang nang klase namin nang mag-aya si Chellsea na maggala sa park para daw marefresh ako. Sinangayunan ko naman ito "may problema ka noh!" panimula ni Chellsea habang nakaupo kami sa park *slash*  plaza *slash* paradahan. Tinignan ko lang si Chellsea sandali at ibinalik ko yung tingin ko sa mga batang naglalaro hindi kalayuan sa kinauupuan namin. "Alam mo sis obvious naman na gusto nyo yung isa't-isa eh bakit hindi mo na lang subukan wala naman mawawala kung magtatry ka eh" kumunot naman yung noo ko at napatingin sa kanya. "Oh diba tama ako mahal mo din si King" nanahimik lang ako dahil may point talaga dun si Chellsea. Now I've just realize that everything about me and Mark is just a huge mistake., tama si Chellsea sa una pa lang si King na talaga ang gusto ko. May napansin ako kay Chellsea na parang may tinitignan ito sa bandang likuran ko. "Kaya kung ako sayo sis kapag nakita ko ulit si King sabihin mo na agad at makipaghiwalay ka na dun sa Mark na yun una pa lang talaga hindi na maganda yung nararamdaman ko sa isa na yun eh, unlike kay King na matagal na nating kilala" mas lalo naman akong nalinawan sa mga sinabi ni Chellsea. "Hindi ba parang si King yun!" biglang turo ni Chellsea sa lalaking pasakay nang jeep na byaheng marikina. "King!!" sigaw ni Chellsea hindi lumilingon yung lalaki medyo kinakabahan ako bakit ako nakakaramdam nang ganito parang may tumatambol sa puso ko *labdub* *labdub* *labdub*. "King Cyrus Yamamoto!!" sigaw ulit ni Chellsea sa pangalan ni King at huminto yung lalaking tinatawag ni Chellsea. Lumingon lingon ito at hinahanap kung sino yung tumatawag sa kanya hanggang sa nagtama ang aming mga mata. Naiyak ako nung makita kong si King nga yung tinatawag ni Chellsea agad itong tumakbo palapit sa amin at niyakap ako. "Oh panu ba yan escape muna ako sis mag-usap muna kayong dalawa see yah na lang sa monday at sana may magandang balita na akong marinig sa araw na yun mula sa inyong dalawa okey" mahabang sabi ni Chellsea at bumeso na sa akin "hoy! King ayusin mo yan ha okey goodluck!" tinanguan naman ito ni King at saka umalis na. Nagusap lang kami ni King tungkol sa mga nangyari at nagkaayos naman kami nito. Ipinaliwanag nito yung tunay nyang nararamdaman sa akin at ganun din naman ang ginawa ko matapos namin magkasundo ay hinatid nya ako pauwi sa bahay. Sinabi nya rin na sa tita nya sya tumutuloy ngayon sa marikina at sa lunes ay papasok na sya. Nagpaalam din ito sa akin na liligawan nya daw ako at magsisimula na sya sa lunes. Naging masaya naman ako bago matulog ngayon gabi.

#######################################################################################################################$#

Nagkausap na muli si Iya at King maging maayos kaya talaga ang lahat?

At ano kaya talaga ang tunay na pakay ni Belle sa mga tauhan naten ano ang bumabalot na misteryo sa likod nang pagkatao nila ni Mark.

Handa kaya sila Iya at King naharapin lahat nang mga problemang malapit nang dumating?

#############################################################################################$$$$$$$$########@###########

Chapter_o6

Hello po, pasensya na if madalang ako mag-U.D. sana po maintindiham nyo kase phone lang ang gamit ko ngayon .. .huwag nyo po sana kalilimutan magcomment and plueeesh do vote thank yah pO. ..heto na po yung U.D ko for today hopya like it^_<).

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v.

#$$$########$############$$$$$$$$$$########################################################################################

Iya POV:

Im here ngayon sa school hoping na makausap ko nang maayos si Mark kahet na hindi na maganda yung relasyon namin these last few day's ayaw ko naman na wala kaming maayos na closure. Itinex ko to para makipagkita ako sa likod ng school sa may garden sinabi ko din naman kay Chellsea yung balak kong pakikipagbreak kay Mark. "Sis sigurado ka bang kaya mo na mag-isa?" tanong ulit sa akin ni Chellsea "Oo kaya ko na sis" sagot ko dito "i-break mo na yun ha" dagdag nya pa, tumango lang ako at umalis na. Habang naghihintay ako kay Mark ay itinex ko din naman si King na nandito ako sa likod nang school para kausapin si Mark. At sabi nito na pupuntahan nya agad ako pagdating nya sa school.

After a couple of minute's dumating na din si Mark parang may kakaiba sa kanya parang bigla syang nagbago. "Mark?" bati ko dito nung huminto na sya sa tapat ko "Mark na lang ba yung tawag mo saken ngayon" tiim bagang na sabi naman nito. "I'm sorry Mark but we're through" kabado kong sabi dito, "so you mean you're breaking up with me! Do you think that's so easy?" pahiyaw nitong pagkakasabi. Kitang-kita ko yung pagbabago ng mukha ni Mark mula sa kalmado nitong ekspresyon na naging galit. Hinawakan nya ako sa braso ko "aray! Mark stop your hurting me" sabi ko dito pero mukhang wala itong naririnig parang hindi nya ako naiintindihan. He still firmly holding my arms at nakita kong nagpasa na ang braso ko mula sa pakakahawak nya. Hindi ko na napigilan pang mapaluha sa mga nangyayari "Mark I'm very sorry, I really do.. .please let me go"  pagsusumamo ko dito. Yet he does'nt listen to me instead mas lalong nagkaroon ng forced yung pagkakahawak nya sa akin.

"Let her go!" sabi nang pamilyar na boses sa likod ko at nung lumingon ako tama nga ang inaakala ko si King at Dustin nandito. Lumapit sila sa amin ni Mark at inagaw ako ni King mula sa pagkakahawak ni Mark. "I said let her go! bingi ka ba?" sabi ni King kay Mark nang maagaw ako ni King mula kay Mark ay itinago ako ni Dustin sa likod nya. Sinugod ni Mark si King at nagpambuno sila, tinamaan sa kaliwang mukha si King sa unang pagsuntok ni Mark sa kanya at pumutok ang kilay nito. Pero sa ikalawang beses na pagsugod ni Mark ay nakailag ito at agad na nakaganti kay Mark. Napadugo ni King yung labi ni Mark at sinundan pa nito nang isa pang pagsuntok sa sikmura ni Mark. Na naging dahilan nang pagbagsak nito sa lupa. Namalipit si Mark sa sakit susugurin pa sana ito ni King pero natigilan sya nung sumigaw ako "tama na! Itigil nyo na to please tama na!" mula sa kinakatayuan ko ay napaluhod ako at naiyak. Tumigil naman si King at lumapit sa akin para yakapin ako at inalo ako sa aking pagiyak. Tumawa naman na parang baliw si Mark ano bang nagyayari sa kanya. Hindi naman sya ganyan nung nakilala ko sya. Dahan-dahan tumayo si Mark at naglakad palayo sa amin, pero bago sya tuluyang umalis ay tumigil muna sya. "Hindi pa tayo tapos, pagbabayaran nyo lahat nang ito" mga salitang iniwan nya sa amin bago sya umalis nañg tuluyan.

King POV:

Nang makaalis na si Mark ay iniwan muna kami ni Dustin para makapagusap kami ni Iya "ayos ka lang ba?" tanong ko sa kanya. "Medyo okey na ako"  sagot naman ni Iya sa akin "ikaw ayos ka lang ba? dumudugo yang kilay mo oh!" turo nito sa kilay ko. Kumuha sya nang panyo sa bag nya at pinunasan yung dugo sa kilay ko. Napangiti naman ako sa ginawa nya sa akin "sana pala lagi akong nagpapabugbog" bigla kong sabi "ha? bakit naman?" gulat na tanong naman sa akin ni Iya. "Para lagi kang nasa tabi ko at inaalagaan ako" sagot ko sa kanya na nagpamula sa mga pisngi nya. Maya-maya lang ay may nagsalita "umuwi na tayo magsasara na yung school, sa susunod nyo na lang ituloy yang kakesohan nyong dalawa" sabi ni Dustin na kasama si Chellsea na nakangiti lang sa amin. "Palibhasa ikaw hindi ka makaamin" pambabara ko naman dito "torpe!" dagdag ko pa. Namula naman si Dustin nang tignan sya ni Chellsea at nagtawanan na kaming apat. Ewan ko ba naman sa kaibigan ko na yan hindi pa din masabi kay Chellsea na may gusto sya dito anu naman kung beki si Chellsea ang ganda kaya nito. Kung hindi ko lang siguro nakilala si Iya baka kay Chellsea ang bagsak ko ngayon ahehe (hanu daw yon!!!)  wala po author.

Lumipas ang mga araw at mula nung makipagsuntukan ako kay Mark at makipaghiwalay sa kanya si Iya ay hindi na ito lumapit pa sa amin. Pero madalas ko itong mahuli na nakatingin sa amin lalo na pagmagkausap kami ni Iya. Unti-unti ko na rin sinisimulan yung panliligaw ko sa kanya. Minsan katulong ko si Chellsea para mas mapadali yung mga pinaplano kong panliligaw. Pero kadalasan ay si Dustin talaga ang tumutulong sa akin. At ngayon nga ay nandito kami sa school hindi pa ako nagpapakita kay Iya mag-iisang linggo na din simula nung gulo sa pagitan namin ni Mark. Hindi talaga ako nagpapakita sa kanya dahil nagpapractice ako maggitara at kumanta. Balak ko kase syang surpresahin ngayong araw. Nakatanggap ako ng text message kay Dustin at Chellsea na kasama nila si Iya sa canteen. Nagtataka na nga daw ito dahil until now ay hindi pa ako nagpapakita sa kanya. Sinabi ko naman sa dalawa na sila na ang bahalang gumawa ng excuse para hindi makahalata si Iya.

Bumaba ako sa sasakyan para kausapin yung guard na kakonchava ko sa pagseset-up ng spot ng place para mamaya. Kumausap din ako ng mga ilang kaibigan from different year level at section. After nun ay inayos ko yung mga profs na kakailanganin ko mamaya. Nagpagawa na din ako ng banner at ballon kahapon at isinet-up ko ngayon dito sa ground middle ng school. After kong madouble check at ma-sure na everything is in all right position and perfectly done ay pumunta na ako sa gitna na ground as a signal sa mga kinausap kong kaibigan kanina.

##########################################################################################@#######@@###############################################################################

Oh my nagbigay ng threat si Mark ano kaya ang pinaplano nyang gawin?

Another Oh my as in Oh-eEm-geee! Ano kaya itong pakulo ni King, at mukhang tuloy na ang Operation Ligaw 101 nya kay Iya.

Maging successful naman kaya ito? hm.

########################################################################################################################

Chapter_o7

Dedicated po itong chapter na po para sa lahat ng nagbabasa ng mga story ko sana po ay patuloy nyo akong suportahan at sana po ay patuloy lang ang pagvote nyo maraming salamat po—iya•iyakin^_<)v.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

###########################################################################################################################

Iya POV:

Naglalakad kami ni Chellsea sa hall way para pumunta sa canteen ng biglang may lumapit sa akin na isang first year student at may inabot na isang red rose. "Ate pinaaabot po sa inyo!" sabi nito, na ikinagulat ko naman. Tinignan ko si Chellsea at King but they just give me an i dont know look. Napadaan kami sa mga grade school student at may isang group of kid's ang isa-isang nagbigay sa akin ng red roses "Ate nipapabigay  po ni kuyang gwapo oh" sabi ng mga cute na bata. Nadapa pa nga yung isang bata at umiyak kaya itinayo ko ito ay pinunasan yung luha nito at nagsmile ako sa kanya tumahan naman yung bata at inabot sa akin yung dala nyang red rose. Maya-maya ay may babaeng ka year level namin ang nag abot nanaman sa akin ng isa pang red rose. "Iya, pinabibigay nya sayo oh" I was about to asked her kung kanino galing yung rose pero nawala na lang syang bigla. "Weird!" bulong ko sa sarili ko humarap ako sa dalawa kong kasabay at nagulat ako na pati sila ay may dalang red roses. Unang lumapit sa akin si Chellsea "sis pinabibigay nya:)" sabi nito habang nakangiti at si Dustin naman "Iya, pinabibigay nya oh" sabay turo sa open ground.

Tumingin naman ako sa ground medyo matindi yung sikat ng araw kaya nasisilaw ako pilit kong inaninag kung sino nga ba ang may pakana nang lahat nang ito. I saw a familiar figure of a tall guy but his face is still blurred. Medyo kinabahan ako sa mga nangyayari parang gusto kong umiyak na ewan. Unti-unti kong nakita yung mukha nang lalaki na nasa gitna nang ground. I was being surprice to see King Cyrus Yamamoto is the reason behind all these tricks.Nakakaamaze yung effort nya na ginawa sa paligid puro red balloon's kase ang makikita all over the places. Tapos nakatayo sya sa costumize mini stage habang may hawak-hawak na gitara. Maya-maya pa ay he start to play the string at nagsimula na magstrum sa pagtugtog nito .. .lumapit sya sa microphone at kumanta.

(Insert "I wont give up" lyrics)

I almost cried for what I was seing right now,. . the man I should have love since the first time before, is now in front of me singging a sweet song for me. Every single line nang kanta ay mabuti kong pinakikinggan at damang-dama ko talaga yung emotion nya sa pagkanta. Ang ganda nang boses nya nakakainlove talaga. Lahat nang student's and teacher's ay nasa amin na ang atensyon. He stop struming the guitar after the last phrase of the song and speak out. "Iya Mae Ramirez!" pagtawag nito sa pangalan ko using microphone, tinulak naman ako ni Chellsea out of the crowded people at napunta ako sa gitna. Lumapit sa akin si King at lumuhod sa harapan ko, sinundan naman sya ni Dustin na may hawak na microphone. Biglang may lumadlad na malaking tarpuline sa gitnang bahagi nang main building at nabasa ko dito ang "Iya Mae Ramirez be my girlfriend please! would you?". Naghiyawan at nagtilian ang lahat ng tao sa loob ng academy, mapa-student man o teacher ay nakikiisa sa amin ni King.  Dustin used his hand to extend the microphone for King pledge of love. "Iya Mae Ramirez, would you be my partner now and forever" a long period of silence ang lumukob sa buong kapaligiran tila ba naghihintay sa susunod kong sasabihin. "Say YES!!" sigaw ni Chellsea mula sa gitna nang mga taong nanunuod sa amin. "Mag-YES!! ka na para makatulog na ng maayos si utol" sabi din ni Dustin na malapit lang sa amin. "Sagutin mo na Ms.Ramirez!!" sigaw naman nang isa sa mga teacher namin na nasa ground din at naghihintay nang isasagot ko. At sunod-sunod na ang humiyaw ng "Say YES!!". Tinignan ko lang si King straight to his eyes to find the sincerity sa lahat ng mga sinasabi nya at naramdam ko naman na totoo nga sya sa mga ito kaya naman I make a simple gesture and nod. Lumawak naman ang pagkakangiti nya at tumayo. Nagtatatalon ito at isinigaw na "Yes!, kami na ni Iya.. .girlfriend ko na si Iya Mae Ramirez ... .wOooooooh!!". Lumapit pa ito sa mga tao at itinuro ako "guy's girlfriend ko yun oh" sabi pa nito. Namumula na talaga ako sa sobrang hiya at saya. "Congrats sa inyo:)"  masayang tugon naman sa kanya nang mga ito. Niyakap ako ni King nang sobrang higpit at tinanong kung anong araw ngayon na sinagot ko naman ng "April 3, 2011 Thursday .. .Bakit?" sabi ko dito habang nakasubsob ang mukha ko sa dibdib nya infairness ang bango ng boyfie ko ayieee.. .sarap yakapin ni King mga salitang naglalaro sa isip ko. Sinagot naman ako ni King at nagsabing "thank you, coz you made a great and unforgettable moment with me today.. .April 3, 2011 I'm the most happiest man ever"  tuluyan nang pumatak ang mga luha sa mga mata ko. "Oh wag kang umiyak dapat masaya lang tayo lagi okey" sabi nito sa akin at pinunasan yung mga luha ko. "Im just happy I can't stop my tear's from falling" tinawanan lang ako nito at ginulo ang buhok ko. Nagpalakpakan at naghiyawan na may kasama pang tilian naman lahat nang tao na nakasaksi sa amin ngayong umaga. May sumigaw pa nang "grabe ang sweet nyo!!!". After that cheezy moment namin ni King ay naghiwalay munà kami for awhile to attend our few remaining classes this morning.

King POV:

Ang saya ko ngayon after kong masabi ang matagal ko nang gustong sabihin kay Iya. Finally kami na rin sa wakas worth it yung mga paghihirap na ginawa ko sa pagpeprepare ng mga profs na ginamit ko kanina. Pati yung pagpapaturo ko magguitar sulit din ahehe. "Congrats tol:)" bati sa akin ni Dustin na nakangiti at nagmanly hug kami. "Salamat tol sa pagbabantay mo kay Iya habang wala ako"  sabi ko kay Dustin habang naglalakad kami papunta sa room namin. "Wala yun kusang loob naman yun saka way na rin yun para makita at makasama ko din si Chellsea kaya ayos lang"sagot naman nito sa akin."Hahaha!" sabay na lang kaming natawa "eh ikaw kaylan mo ba balak umamin kay Chellsea?" tanong ko sa kanya "hindi ko pa alam eh tol" sagot nito "pero siguro hindi muna ngayon, hindi pa nakakrecover yung buong school sa inyo ni Iya eh" dagdag pa nyang biro sa akin. "Basta paghanda ka na wag ka mahihiya magsabi sa akin para ako naman ang tutulong sayo" sabi ko dito at tinanguan naman ako ni Dustin sabay pakikipag high five sa akin.

After class ay hinintay ko si Iya dahil balak ko na magsimba kami ngayong hapon bago kami umuwi. Kasama ko ngayon si Dustin at nandito kami ngayon sa main gate nakikipagkwentuhan kay manong guard na isa sa mga tumulong sa akin para maiayos yung mga tarpuline at baloons kanina. Ilang minuto lang ay nakita nanamin sila Iya at Chellsea at inaya na namin ang mga ito na magsimba. Nagtext naman agad sila sa Moma ni Chellsea para makapagpaalam ito. After that we make our way to the church nasa unahan namin sila Dustin at Chellsea habang kami naman ay sabay ni Iya na naglalakad sa likuran nila. Habang kami ay naglalakad ay may nakasalubong kami na mga batang grasa at isang matandang babae na namamalimos. Bibigyan ko na sana ito ng pera pero na unahan ako ni Iya at Chellsea. Agad nila kaming nilapitan ni Dustin at may kinuha silang pagkain sa mga bagpack nila na dala-dala namin. At ibinigay nila sa mga ito, namangha naman ako sa ginawa nila ni Chellsea. Kaya mas lalo akong nahulog kay Iya "ang swerte ko naman pala sa girlfriend ko" sabi ko dito nung makabalik sila ni Chellsea. "Ha?" inosente nyang tanong ang cute nya lang pagganyan sya, "kase bukod sa maganda ka na eh mabait ka pa" sagot ko naman. "Bolero!" sabi nya sa sinabi ko sa kanya "hindi kaya, im just stating the truth:)" sabi ko dito nang nakangiti at pumasok na nga kami sa simbahan.

Nang makapasok kami sa loob ng simbahan ay humuwalay kami sa dalawa naming kasama na sila Dustin at Chellsea. Lumuhod si Iya at pinaglapat ang mga kamay nya at pumikit. Pinagmamasdan ko lang sya habang nasa ganun syang posisyon, nananalangin din ako nang sandali na kung dumating man yung time na magkaproblema kami ni Iya sana ay wag syang sumuko at sana ay patuloy lang kaming magmahalan. Nang matapos syang manalangin ay nakatingin pa rin ako sa kanya "baka matunaw naman ako nyan" sabi nya habang nakatingin din sa akin na nakangiti. May naalala naman ako sa mga sinabi nya at napangiti ako. "Alam mo ba na ayan din yung sinabi ko sayo nung una tayong magkita dito" sabi ko sa kanya "Oo nga nuh" sagot nya naman sa akin. At nagtawanan naman kami. Pagtapos namin magsimba ay naglakad na kami papunta sa Palengke ng Pasig para duon kumaen ng miryenda. Magkaholding hands kaming naglalakad at bawat makasalubong namin ay nagpapapicture sa amin ang cute daw kase namin magcouples. Pati nga sila Dustin at Chellsea na pagkamalan pang mag-couples. Pero kung maging sila man hindi kami tututol ni Iya dahil bagay naman talaga sila Dustin at Chellsea. Nung matapos kami sa paglibot ay inihatid na namin ni Dustin sila Iya at Chellsea dahil may pasok pa kami bukas.

Nung nasa gate na kami nang bahay nila Iya ay nasa labas pala ang mga parent's nya at nagkukwentuhan sa garden kaya pinapasok ako nang mga ito. "Oh iho ngayon na lang ulit kita nakita na inihatid mo si Iya dito sa bahay?" sabi nang mama ni Iya. Napakamot na lang ako sa batok "pasensya na po medyo busy lang po kase nung mga nakalipas na linggo" sagot ko naman. "Ikaw na ba yung boyfriend nang unica ija ko?" pagtatanong naman ng papa ni Iya with presence of authority. "Papa!" pag-alma naman ni Chellsea, napagusapan naman namin na itong tungkol dito na kung hindi pa sya ready na sabihin sa family nya ay okey lang sa akin willing ako maghintay. "Bakit masama na ba magtanong ngayon Iya Mae Sy Ramirez" bungad naman ng kuya Lance ni Iya. Tahimik lang akong nagmamasid sa buong pamilya ng girlfriend ko nang biglang magsalita si Iya. "Fine!" sabi nito "Papa, Mama, Kuya .. .I want you to finally meet King Cyrus Yamamoto my boyfriend". Full of confidense na pagkakasabi ni Iya na ikinagulat ko naman. Natuwa naman ang Mama ni Iya at niyakap ako "sabi ko na nga ba magiging kayo din eh" sabi pa nito. "Thank you po Ma'am" sagot ko naman dito "No, you can call me Mama from now on okey" malambing na pagkakasabi nito na sinagot ko naman "sige po Mama". Samantala yung Papa at kuya nya naman ay nakatingin lang sa akin nang seryoso, tagiktik na yung pawis ko sa sobrang kaba. Parang kakatayin ako nang dalawa na to ah. Mukhang mahihirapan akong kumbinsihin sila na mahal ko talaga si Iya. Pero bigla itong humiyaw ng sabay "welcome to our family!" napatulala lang ako sa narinig ko. Hindi ako makapaniwala na welcome ako sa kanila kaya naman napaiyak na lang ako sa tuwa nung yakapin ako nang mga ito.

Hindi muna ako nakauwi at inaya nila ako sumabay magdinner sa kanila nagluto ang Mama ni Iya nang masarap na pagkain at sabay-sabay namin itong pinagsaluhan. Nang matapos kaming kumain ay kinausap lang ako nang Papa at Kuya ni Iya. "Seryoso ka ba talaga sa anak ko?" tanong ng Papa ni Iya sa akin "Opo, Sir!" sagot ko naman. "Then that's good to know but don't call me Sir, just Papa instead.. . is that clear?" sabi nito na sinangayunan ko naman "Opo Papa"."And make sure na hindi mo sasaktan si Iya kung hindi ito ang makakaharap mo"  sabi naman ni Kuya Lance na ipinakita pa sa akin yung fist nya. "Wag po kayong mag-alala I will take good care and treasure Iya like a precious gem" mahaba ko namang sagot dito. Nang matapos na ang interogation sa akin ng pamilya Ramirez ay nagpaalam na ako sa mga ito. Hinatid naman ako ni Iya hanggang sa gate nila at bago umalis ay hinalikan pa ako nito sa cheeks "goodnight, ingat ka!" bilin nito sa akin. "Salamat, ikaw din" at tumalikod na ako para maglakad, medyo malayo na ako nang makatanggap ako ng text message galing kay Iya.

from: baBy ko

I love you po

thank you

ingat ka^_^

----------------------

Me:

Opo, salamat din

Iloveyou too, kta

n lng tau sa skuL bukas:*

Pagtapos kong magreply sa text message nya ay nagpatuloy na ako sa paglakad para makasakay na agad ako ng jeep pauwi sa bahay. Umuwi ako nang masaya at ikinuwento ko lahat nang nangyari kay Mommy. Naging masaya naman si Mommy sa nalaman nya dahil sa kanya ko lahat ikinukwento ang lihim kong pagkagusto dati kay Iya. Kaya ngayon na naging kami na talaga ay sobra ang tuwa ang kanyang nararamdaman. Sinabi rin nito na susuportahan nila kami ni Daddy at nagbilin pa na dalhin ko naman daw si Iya minsan dito sa bahay. At yun naman talaga ang plano ko  kaya sinabi ko na nexttime they will spent time with us pangako ko kay Mommy.

##########$$############################################

Ayun oh nakana successful yung panliligaw ni King kay Iya .. ."Congrats phar!".

At welcome na welcome din si King sa buong pamilya ng mga Ramirez, how lucky he is .. .diba

Magtuloy-tuloy na kaya ang maganda nilang love story ni Iya?

##############################################$$$##$$###$$#

Chapter_o8

Good Morning Philippines Mabuhay!  Kamusta po? Sana patuloy nyo pong sinusuportahan ang story na ito. Pasensya na din kung mejo magulo sya, I'm trying kase na wag gumamit ng "someone's POV"  sa story na ito hanggat maari so please pakiunawa na lng po .. .salamat—iya•iyakin>3<

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

#############################################################

King POV:

Maayos naman ang naging pagsasama namin ni Iya. Patuloy lang ang mga masasaya at magagandang bagay ang nangyayare sa amin ni Iya. Masaya kami dahil tanggap ito ng lahat nang tao na nakapaligid sa amin lalo na nang mga pamilya namin. Akala ko ay wala nang katapusan ang kaligayahan na nararamdaman ko ngayon. Akala ko ay magiging masaya na kami nang tuluyan. Pero may isang problema ang dumating ng hindi ko inaasahan. May isang unknown number ang nagpapadala sa akin ng mga threat message. Kailangan ko daw panagutan ang ginawa ko dito. Nung una hindi ko ito pinapansin pero parang alam nito ang bawat kilos ko. Minsan na din nitong pinagtangkaan ang buhay nang pamilya ko at ang mas ikinatakot ko ay nung binanggit nitong idadamay nya daw si Iya.

Hindi ako mapalagay ayaw ko naman may makaalam nito. Dahil ayaw kong may masangkot pa sa gulong pinasok ko kaya hanggat maari gusto ko sana na ako ang makahanap ng solusyon dito. Minsan na akong napansin nila Mommy na mukha daw akong stress but I lied and denied it to them. Kahet kay Dustin ay hindi ko pa ito nababanggit. Minsan nagpadala ito nang MMS sa akin na nakaboxer lang ako. Nung makita ko yung picture parang kilala ko na kung sino ito parang si Belle ang nasa likod nang lahat nang ito. Agad ko syang tinawagan at kinausap ito. Napagusapan namin ni Belle na magkita sa malapit na fastfood dito sa amin. At nung makausap ko sya ay sinabi nga nito na nagdadalang tao sya at ako ang ama. Sa isang iglap ay gumuho ang mga pangarap ko para sa akin at para kay Iya. Sinabi ko naman kay Belle na pananagutan ko ang bata sa sinapupunan nya. Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko mahigit isang linggo na akong walang maayos na tulog at kain. Akala ko ay kaya ko itong solusyunan mag-isa pero nagkamali ako. Hindi ko na kayang solohin ang problemang ito kaya kinausàp ko na sila Daddy at Mommy. Halos lahat ay ikinuwento ko sa kanila walang labis at walang kulang. At pinayuhan naman nila ako at sinabihan na maging mahinahon at matatàg para sa amin ni Iya. Nalilito ako at nalulungkot lalo na pagkasama ko si Iya at nakikita ko syang masaya. Ayaw kong ako mismo ang maging dahilan nang pagluha nya.

Isang araw pag-uwi ko nang bahay ay malungkot akong sinalubong ni Mommy. Tinanong ko ito pero hindi sya kumikibo at nginitian nya lang ako. Pagpasok namin sa loob ng bahay ay nagulat ako sa nakita ko si Belle na nakaupo sa may sala at kausap si Daddy. Tinawag ako ni Daddy at pinaupo sa sala dahil may sasabihin daw si Belle sa amin. Nag-usap kami ni Belle at sinabi nga nito na apat na bwan na syang buntis at ako ang ama. Hindi sya makapasok sa school dahil pinalayas sya ng mga magulang nya nang malaman nito na buntis sya at ayaw nya ipaalam sa mga ito kung sino ang ama. Halata nga na pinalayas sya dahil yung suot nya nung huli namin pagkikita ay ayun pa din ang suot nya. Humihingi sya ng konting suportang pangpinansyal para sa pagpapalaglag ng bata. Pero hindi ito pinayagan nila Daddy at Mommy dahil labag daw ito sa mata ng mga tao at lalo na sa mata ng Dyos. Sinabihan ako ni Daddy na dito muna patuluyin si Belle pansamantala hanggang sa mailuwal ang bata. Pinagamit nila dito yung spare room nakatabi ng kwarto ko. Pero sinabi nito na aalis din sya at kukuha na lang ng isang unit sa condo na malapit dito. Na sinangayunan ko naman dahil mukhang mas maganda nga iyon. Pumayag din naman sila Mommy at Daddy tungkol dito at sinabing sila na ang bahalang mag-asikaso nito at ipapangalan na lang sa akin.

Nandito ako ngayon mag-isa sa terrace at nagiisip kung paano ko ito ipapaliwanag kay Iya. Nang biglang dumating si Mommy, "ayos ka lang ba anak?" tanong nito sa akin. "Yung totoo, hindi Mom pakiramdam ko kase hindi sakin yung bata na pinagbubuntis nya eh, oo alam ko na nakainum ako nun pero wala akong maalala na may nangyari sa amin ni Belle" sabi ko kay Mommy " isa pa natatakot akong mawala si Iya sa akin pagnalaman nya ito"  dagdag ko pa. "Kahet man kami ay nalito ng Daddy mo dahil iba yung ikinuwento ni Belle sa amin at syempre sayo kami naniniwala" sabi ni Mommy sa akin. "Kung anak mo nga talaga at apo nga namin yung batang nasa sinapupunan ni Belle ay wala tayong magagawa kakausapin ulit namin sya nang Daddy mo, pero kung hindi naman ay okey lang din naman sa amin hindi naman kami nagmamadali ng Daddy mo na magka-apo eh .. .hm, sa ngayon tulungan na lang muna natin sya at paglumabas na yung bata dun natin malalaman ang lahat" dagdag pang paliwanag ni Mommy. Matapos namin magusap ni Mommy ay ipinahiñga ko muna ang isip ko at natulog.

Iya POV:

Naging masaya ang relasyon namin ni King bilang magkasintahan. Bawat araw na magkasama kami ay sinusulit namin ni King napuno nang kulitan at tawanan ang bawat araw. Simula nung ipinakilala nya ako sa mga magulang nya ay madalas na ang aming naging mga paglabas for a date. Pero lately ay may napansin ako kay King he look stress at parang laging nagiisip. Napansin ko din na parang medyo nag-loose sya nang weight kitang kita kasi ang pagbabago sa katawan nito. Gusto ko sana tanungin ito pero nagaalinlangan ako. Siguro hihintayin ko na lang mag-open up sya sa akin.

Ilang araw at linggong hindi nagpapakita sa akin si King. Ni isang text message man lang ay hindi nya magawang makapagparamdam. Medyo kinakabahan na ako sa mga ikinikilos at cold treatment nya sa akin nitong mga huling linggo. Nagaalala na din ako nang sobra kaya naman isang beses ay pinuntahan ko ito sa kanilang bahay. Nung dumating naman ako sa kanila ay nagulat sila tita at tito sa biglaan kong pagbisita. "Iha!, napadalaw ka? Halika maupo ka muna" sabi ni tita sa akin. Pumasok naman ako matapos akong imbitahan nito. Wala pa rin pinagbago ang buong lugar na ito simula nang pumunta ako dito ay ganun pa din ang pagkakaayos ng bawat muwebles at iba pang kagamitan. Tanaw mula dito sa kinauupuan ko sa sala ang maaliwalas na garden sa gilid nang bahày nilà. "Sandali lang ha ija ikukuha lang kita nang maiinom at meryenda" sabi ni tita "ay wag na po tita" pagpigil ko naman dito. But wala akong nagawa when she insisted. Pagbalik ni tita ay agad ko itong tinanong "tita andyan po ba si King?, gusto ko po sana syang makausap." bungad ko agad dito. Matagal bago nakuhang makasagot ni tita na parang may gustong sabihin sa akin. "Ah eh ija wala pa sya eh pero siguro pauwi na din yun" assurance sa akin ni tita. "Ganon po ba", sagot ko naman "saan po ba sya nagpunta?" dagdag ko pang tanong. "Ah eh sa isa ata sa mga kaklase nyo" sagot ni tita nang may pagaalinlangan. "Ganun po ba, sige po tita mauuna na rin po siguro ako" paalàm ko dito "paki sabi na lang po na nagpunta ako" habol ko pa bago tuluyang umalis.

Nalungkot naman ako dahil hindi ko naman nagawang makausap si King bago ako makauwi. I just go to Chellsea's home na lang para may makausap ako. Pagdating ko sa bahay nila Chellsea ay agad akong pinapasok ni Manang sa loob.

"Oh sis anyare sayo?" tanong sa akin ni Chellsea nung madatnan ko itong nasa sala at nanunuod. Pinatay nya yung t.v. at inaya nya kami sa garden. Nang nasa garden na kami ay agad na akong napaluha. "Oh bakit ka umiiyak?" tanong nito sa akin. "Hindi ko na kase talaga alam yung nangyayari sa amin ni King!" iyak kong sabi dito. "Nakapag-usap na ba kayo?" umiling lang ako sa kanya. "Hindi ko nga sya mahagilap eh?"  sabi ko kay Chellsea. "Hayaan mo muna kaya sya baka may pinagdaraan lang at gusto nya muna makapag-isip isip magisa" mahabang paliwanag ni Chellsea sa akin. "Don't put your self in too much stress sis, magiging maayos din ang lahat okey" payo nito sa akin. "Sana nga maging maayos din ang lahat" sabi ko dito. "Sis pwede mag sleep over muna ako dito ngayon, ayaw ko kase na makita ako nila Mama sa ganitong kondisyon eh" sabi ko kay Chellsea. ''Ikaw bahala, pero magpaalam ka muna sa kanila para hindi sila mag-alala"  sagot naman nito sa akin. So agad kong itinex sila Papa,Mama and even kuya Lance para magpaalam na nandito ako sa bahay nila Chellsea. After that we just did something to ease the boredom we are feeling. Kinuha ni Chellsea yung mga roller's nya at inayos yung hairdress ko. Nagkulutan lang kami ng buhok ni Chellsea, at iba pang gurL thingy.

Kinaumagahan ay nagpasalamat ako kay Chellsea at kay tita Liza for accomodating me in there house at saka umalis na. I just go home to fix my self and leave for school. Hindi ako naihatid ni Kuya Lance at si Papa naman ay maagang pumasok kaya I have no Choice kung hindi ang magcommute. Papasok na sana ako sa school nang makita ko si King. I was shouting his name yet it's seem's na hindi nya ata ako naririnig. Kaya sinundan ko na lamang sya kung saan sya pupunta para dun na lang kami magusap. Habang sinusundan ko sya ay medyo nakaramdam ako ng kaba. Nung sumakay sya nang bus ay nagtaka ako bakit nagcocommute lang sya at hindi nya dinala yung car nya. Tatawagin ko na sana ulit sya pero mas nanaig yung feelings ko na alamin kung saan nga ba sya nagpupunta. Dali-dali akong sumakay sa kabilang door ng bus at minabuti na mag-spy na lang muna dito. Nagulat ako nung bumaba sya sa isang building at pumasok sya duon. Nung makàlapit ako dito I found out na isa pala itong condo. Napaisip naman ako kailan pa nagkaroon ng condo si King at saka bakit sya kumuha nito eh ang lapit lang ng village nila sa school namin mas malayo pa nga yung location nitong condo. Sa sobrang curious ko ay agad akong pumasok at nagtanong sa front desk to find kung may unit nga sya dito. "Good Morning Ma'am Welcome to Greenfield Ayala Condominium, how may I helped you?" full of grace na bati sa akin ng babaeng front liner. "Ohayo Guzaimas'ü" panimula kong bati dito "May I asked if King Cyrus Yamamoto is already in his unit?" hindi ko na tinanong kung meron nga ba syang unit dito baka hindi pa sabihin sakin. Alam nyo naman sa mga ganitong uri ng condo they kept any private info. about to their tennant. Kaya hinulaan ko na lang na meron ngang account name si King dito na nakaregister. Chineck nya naman kung nandun na nga ito and she "Yes, po Mam kalalog-in nya lang po halos magkasunod lang po yung pagdating nyo" sabi nito. "Anong floor at number ng unit nya?" tanong ko ulit "ano po kayo ni Mr.King Cyrus Yamamoto?" tanong nanaman ng F.O. "Im his fiancé!" pagtataray ko dito. "Kakairita ang daming tanong ano to Europe Embassy .. . yung totoo ate, kaloka ka ha!" angal ko dito. Agad namàn itong nagsorry sa akin at ibinigay yung unit number at kung anong floor. Sumakay ako sa elevator "ting!" paghinto nito sa right floor agad kong hinanap yung unit number ng unit nya and finally nakita ko na ito.

Nasa tapat ako ng door unit ni King ngayon napansin kong parang bukas ito. Hinawakan ko ang door knob nito at tama nga ako nakalimutan yatang ilock ni King. "Papasok ba ako o hindi?" tanong ko sa aking sarili and I found my self entering his unit. Walang tao sa sala kaya dumiretso ako sa kwarto. Nakaawang nang kaunti yung pinto nito nung lumapit ako at narinig ko na lang na parang may babae sa loob. Na mas lalong nagpakaba sa akin. Unti-unti kong itinulak yung pintuan at tumambad sa akin si King na may kasamang babae sa kama. Nung humarap ito sa akin I saw my self out of shock seing Belle Dela Merced with King in one room and in one bed. Hindi na kinaya ng mga mata ko na pigilan ang naipon na luha dito at tuluyan na nga itong nahulog. Mabilis akong tumakbo palabas ng Unit na yon at lumayo nang husto.

Ilang araw na rin ang lumipas after that betrayal moment happen yet still I can't move on. I'm here sa mall with Dustin and Chellsea. Alam na nila lahat ang nangyare esp. Chellsea dahil sa kanya ko unang sinabi."Sis you sure you okey now?" tanong ni Chellsea. Napaka manhid at plastic ko naman if I would say yes if the truth is no. Umiling na lang ako at naiyak ulit. Hindi talaga ako makapaniwala na kayang gawin saken ni King yun. After namin gumala ay sinabi ko sa kanila na I want to rest na at hinatid na nila ako sa bahay.

##########################################################################

O.M.G as in Ooohw EehMm Ghiiee talaga .. .what's happening in this earthings.

Anong problema itong pinasok ni King ? Sya nga kaya ang ama ng pinagbubuntis ni Belle ?

Ano na kaya ang mangyari sa loveteam ng "kiya" after masaksihan mismo ni Iya ang hindi dapat  masaksihan sa condo.

###############$$$$#############$$###############################$$$$$$

Chapter_o9

Hep-hep huraaay!! Oh daba bOngga who know's na aabot sa chapter na ito ang story nila Iya at King. Dapat kase short story lang to pero I decided na gawin na lng syang mas mahaba. Diba ayos naman diba diba diba sumagot ka ng Oo kung hindi uupakan kita (jOwkneszx^^,).. .uy dOnt forget to vote po ha ne plueessh thank you! Mwuuuuaaaaaaaaaah mwua tsup tsup na may pa-slurf slurf pa^^,)

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

##############################################$####$$$$#$$$

King POV:

Hindi ko na alam ang gagawin ko habang tumatagal ay mas lalo akong naguguluhan. Pagdating ko sa bahay ay agad akong sinalubong ni Mommy. "King galing dito kanina si Iya" sabi ni Mommy na ikinagulat ko. "Alam nya na ba Mommy?" tanong ko naman dito. "Gusto ko nga sana sabihin kanina pero I think it's you who was the right person to told her" sagot ni Mommy sa akin. Mas lalo akong naguluhan kung ano na ba ang gagawin ko. Sinubukan kong tawagan si Iya pero laging out of reach ang phone nya. Hindi ko rin naman matawagan si Dustin at Chellsea.

Kinabukasan naglalakad ako para hanapin si Iya nang makaricieve ako ng isang text message kay Belle. Nilalagnat pala sya kaya agad akong pumunta sa condo to check her condition. Sobrang init nito inalok ko na dalhin na sya hospital but she refuse to it. Hiniling nyà na lang na tabihan ko sya, kaya naman ginawa ko na lang. Halatang giniginaw ito kaya bumangon ako para i-turn off yung aircon yet she still feeling cold. Kaya naman niyakap ko sya. Saktong nakayap ako sa kanya nang biglang may pumasok sa unit namin. At laking gulat ko ng makita ko si Iya, I was about to explain ng bigla na lang syang tumakbo. I tried to run after her pero hindi ko na sya naabutan.

Hindi kinaya ng konsensya ni Belle ang pagsisinungaling at umamin na din sya sa akin na hindi nga ako yung ama ng pinagbubuntis nya. Napilitan lang daw syang gawin yun dahil may nag-utos sa kanya na hindi nya din kilala pero alam ang lahat ng tungkol a kanya. Pinagbantaan sya nito na papatayin sya at ang buong pamilya nya kapag hindi nya ito sinunod. Kaya naman agad syang kumilos at ginawa ang pinaguutos nito. Matapos ang sariling paguusap namin ay ipinaliwanag ko ito kay Mommy at Daddy, humingi sya nang tawad sa aming lahat at pinatawad naman sya nila Daddy. H:ling din ito na sana kami-kami muna ang nakakaalam dahil baka daw may gawing hindi maganda yung taong nanggugulo sa amin pagnalaman na alam na namin ang lahat.Lumipas pa ang mga araw hindi na talaga ako nakapasok pa sa school. Minabuti kong ipa-drop out muna ako nila Daddy at Mommy. Alam kong masasaktan ko si Iya sa gagawin kong ito pero kailangan talaga. Para din naman sa amin itong gagawin ko. Balak ko na din puntahan si Iya sa bahay nila ngayong araw para makapagusap na kami ng maayos at umaasa akong mauunawaan nya ako.

Naglalakad ako sa side walk ng biglang may sasakyan na kumaripas papunta sa kinaroroonan ko. Screeeee.............eeetch!! Boooogs!! nabangga ako at nagpagulong gulong sa daan. Humandusay ako na parang lantay gulay sa tabi ng kalsada. Pinilit kong makatayo para makahingi ng tulong at nararamdaman kong may mainit na likido ang tumutulo mula sa ulo ko pababa sa aking mukha. Bumagsak ulit ako sa daan hindi ko maidilat ang aking mga mata na parang pagod na pagod ako. Tanging hiyawan at paghingi lang ng tulong ng mga tao ang naririnig ko. Hanggang sa nawalan na ako nang sarili kong malày.

Pagmulat nang mga mata ko ay sobrang sakit ng ulo ang naramdaman ko. "Aaarrrrggh!"  hiyaw ko "anak anong nangyayari sayo? Doc! Doc. yung anak ko po Doc!!"  sigaw ni Mommy. Halata ang pag-aalala sa kanilang mga mukha ni Daddy at Mommy kasama nila ang bunso kong kapatid na si Jc. May ininject sa akin yung Nurse at kumalma naman ang pakiramdam ko nawala din ang pananakit nang ulo ko. Hanggang sa nawalan ulit ako nang malay at nalatulog.

Iya POV:

That day I'm like a crazy one who has nothing to do, don't know where to go or even don't know who I supposed to talked to. Nang napadaan ako sa isang flower shop na napakalinis nang salamin.. .I saw my self helpless and dumpfounded. Hindi ako ito I'm not that kind of weak, I'm strong "diba Iya strong ka! huh?" pagkausap ko sa sarili kong repleksyon sa salamin. Halos bawat dumadan at nakakasalubong ko ay pinagtitinginan ako. Pero wala akong pakielam sa mga sinasabi nila, hindi nila alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon. At napagpasyahan ko na umuwi na lang at ipagpabukas na lang ang lahat. Baka naman may maayos syang paliwanag tungkol sa lahat ng mga nangyayaring ito.

Nagsisiyesta ako sa lanai nang katanghaliang tapat nang biglang nagvibrate si kikay pempon ko "ay palakang kokak!"  gulat kong hagis sa pempon ko. Naku buti na lang at hindi nahulog sa fish pond yung pempon ko kung hindi I don't know what to do. Sayang kaya ang mga fabulous shot ng feslak ko ditey noh. I was trying to make an application of CPR sa pempon ko but yet ayaw marevibe " please, gumana ka sangalan nang buwan at mga bituin!" usal at panalangin ko. Well God is Good in all the time nga naman talaga dahil nagsurvive yung iindap-indap kong pempon na kulay pink. Im scrolling my pempon to see kung sino yung nagtext and finally nakita ko na yung new message, no I mean MMS pala. Kaya lang sino naman kaya itong nang padala nito unknown number kase ang bumungad sa akin. I tap the screen to open the picture at nagulat na lang ako nang makita ko na nakahalf naked si King sa isang kwarto with an unknown girl na nakatalikod na tanging kumot lang ang nagsisilbing takip nito sa katawan. Sino naman kaya ito at sino din kaya ang nagsend sa akin nito. Hindi kaya ito yung nakita kong eksena kahapon sa condominium. At bakit naman kaya nagawa sa akin ito ni King kung kailan masaya na kami duon nya pa naisipan gumawa ng mga ganitong bagay.

Sinubukan kong tawagan kaagad si King after kong makita yung picture na iyon, I need an explanation .. .oha hulaan nyo kung saan movie ko napanuod yang line na yan. But that was true naman I think kailangan talaga namin magusap ng Baby koh baka namis-inerpret ko lang yung nakita ko kahapon. I try and try to reach his phone but still I can't contact it. Laging "the number you have dial is either out of attended or out of coverage area please try your call later tut tut tut!" hay buset!! na Operator hindi nagsawa tsk!!. Nagsend na rin ako nang sandamakmak na text messages and yet wala pa din sya ni isang response. Im getting worried na talaga. Dahil sa sobrang pagkainis ko ay pinatay ko yung pempon ko at natulog na lang tutal Sunday naman ngayong araw. Sa lunes ko na lang sya haharapin at kakausapin tungkol sa mga bagay a gumugulo ngayon sa isipan ko.

Buong maghapon wala akong ibang bukang bibig kung hindi puro "boring.. .Miss ko na yung baBy koh:'(" ganyan na ako simula nung naging kami ni King Cyrus. Nakadapa lang ako ngayon sa kama ko at nagiisip kung bakit hindi sinasagot ni King lahat nang mga message ko. Nang maisip kong tawagan si Chellsea but to my disappointment parehas yung status ng phone nila ni King and same as Dustin.

####################################################################################################################################################

Haynakuuuuuuu.. .sorry guy's wala ako sa wisyo ko ngayun alam ko mismo sa sarili ko din na magulo yung POV ni Iya sa chapter na ito sorry talaga.

Mismo sa mga mata ni Iya nakita nya na magkasama si King at Belle then another picture came along .. .hindi kaya ito magkaroon nang malaking epekto sa relasyon nila.

Maipapaliwanag kaya ni King kay Iya ang lahat? Abangan po sa susunod na chaptie^_<)v.

#################################################################################################################################

Chapter_10

Hi! .. .to all bOi's en gurL's na nagbabasa nitong "A Walk to Remember" sana po ay patuloy nyo po itong suportahan. Open po ako sa lahat ng gustong mag-comment or any suggestion ay malugod ko pong tatanggapin. Salamat po!! God bless us:')

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

##############################################################################################################################

Iya POV:

Monday ngayon at kanina pa ako naghihintay sa mga kaibigan ko at kay King pero bakit ang tagal naman nila dumating. Nag-ring na ang bell ng school sign na we need to be in the school ground for the flag ceremony. Mag-isa lang tuloy ako sa pila ngayon walang makausap dahil wala pa si Chellea. Yung mga classmate ko naman busy sa kanya-kanyang agenda. Natanaw ko si Dustin na nasa line nang section nila, hinanap ko si King pero hindi ko sya nakita. Nakakapagtaka naman bakit wala sya hindi naman mahilig mag-absent yun ah. Tinignan ko din si Belle pero mukhang hindi din ito nakapila sa section nila. Naizip kong lapitan si Dustin after nang flag ceremny to asked if where is King. Pero nang matapos ang  ceremony ay si Dustin na agad ang mismong lumapit sa akin. "Kahapon ko pa kayo sinusubukan na tawagan nila King ah, pero hindi ko kayo macontact" bungad ko kay Dustin. Napansin ko naman na mukhang balisa si Dustin kaya naman agad ko itong tinanong "What's bothering you?  May problema ba Dustin?". "Ah eh si King kase ano.. ." sagot ni Dustin na pautal-utal "Anong nangyari kay King?" kabadong tanong ko naman sa kanya. "Si King kase nasa hospital ngayon" sabi nito sa akin na nagpabilis ng kabog ng dibdib ko"Bakit? umaano naman sya dun" dagdag ko pa. "Iya, wag kang mabibigla na bangga si King kahapon habang papunta sa inyo" bigla naman akong natulala sa sinabi ni Dustin "pero wag kang mag-alala okey naman na si King kailangan nya lang ng konting pahinga. Lumuwang naman ang aking pagkakahinga sa sinabi nyang ayos na si King. "Kung gusto mo after class sama ka sa akin pupunta kase ako dun at saka para makita mo na din si King. Alam ko kailangan nyong mag-usap na dalawa" pagyaya ni Dustin sa akin. "Sige, sasama ako sayo" pagsangayon ko naman sa sinabi nito. At ganun nga ang napagkasunduan namin ni Dustin.

After acouple of hour natapos nga ang lahat nang klase ko for this morning agad kong pinuntahan si Dustin sa class room nila. Nadatnan ko itong ng-ayos na ng mga gamit nya at nang makatapos sya ay agad kaming umalis. "Sorry kung hindi namin nasabi kaagad ayaw din kase ipaalam sayo ni King yung nangyare" pagbasag nito sa katahimikan sa pagitan naming dalawa habang nasa entrance na nang hosoital. "Huwag ka sana magagalit sa amin lalo na kay Chellsea we're just trying to protect you and King .. .kaibigan namin kayo kaya ayaw namin may mangyari sa inyong hindi maganda" dagdag nya pa. Alam din ito ni Chellsea, bakit? kaya siguro hindi ko din sya matawagan kahapon. Lalong nagulo yung takbo nang isipan ko naalala ko nanaman yung nakita ko about Belle and King. Pilit kong pinipigilan bumagsak yung mga luha ko pero hindi ko na talaga kaya. Huminto muna ako sa paglalakad at nagpaalam kay Dustin napupunta lang muna ako sandali sa rest room. Pagpasok ko ng rest room ay tuluyan nang bumagsak yung kanina ko pa pinipigilang pagdaloy nang mga luha ko. Tinitignan ko lang yung sarili kong repleksyon sa salamin at naghilamos na para hindi mahalata ni Dustin yung pag-iyak ko.

Nang makarating kami sa ward room ni King ay napahinto lang ako sa tapat nang pinto nito. Habang kanina ko pa napapansin ang pasimpleng tingin ni Dustin simula nung makalabas ako ng rest room. "Shall we?" mahinahong bigkas nito na tinanguan ko lang at pinihit nya na nga ang doorknob ng ward room. Nang makapasok kami dito ay una kong nakita si Chellsea na nakaupo sa gilid. Agad naman itong tumayo at binati ako "Sis, Dustin andito na pala kayo" masayang tono nito sabay beso sa akin. Nagulat naman ako nang makita kong nandirito din sila tito at tita. Binati ko ang mga ito at kinamusta habang may isa pang tao na hindi ko makakalimutan. Nandito rin pala si Belle the whore cheerleader. Hindi ko ito tinapunan nang kahit isang pansin man lang. Gising din pala si King na malungkot na nakatingin sa akin, nagpaalam muna silang lahat para lumabas. Naiwan naman kaming tatlo nila King at Belle sa loob nang kwarto. I was about to leave the room nang nagsalita si Belle "sorry! please don't leave Dustin he needs you" malumanay na pagkakasabi nito. At ipinaliwanag nya sa akin ang lahat .. .na planado lahat nang ginawa nya na tulad namin ni King ay biktima lang din sya. Pinatawad ko naman agad ito, kasabay nang pagkakaayos namin ay nagpaalam na itong umalis.

King POV:

Nandirito ako ngayon sa hospital at naka bed rest need ko daw kase magpahinga bilin ng doctor. It's a miracle nga daw na walang major fracture akong nakuha after kong ma-hit and run nang sasakyan. Nagising ako na naguusap-usap sila Mommy, Belle at Chellsea sakto naman at biglang dumating si Dustin na kasama si Iya na naka-uniform pa. Nung lumabas sila Mommy ay naiwan kaming tatlo nila Iya at Belle, agad na humingi nang sorry si Belle kay Iya. Habang nag-uusap sila ay nakikinig lng ako sa bawat paliwanag na sinasabi ni Belle kay Iya. Matapos nilang mag-usap ay agad na nagpaalam si Belle sa amin at naiwan kaming dalawa ni Iya dito sa room.

"Baby koh?" pagsisimula kong tawag kay Iya, agad naman itong tumingin sa akin. Kahit hindi sya magsalita alam ko ang labis na sakit na naramdaman nya nitong mga nakakaraang araw lalo na tungkol sa aming relasyon. "Galit ka ba sa akin? Sorry sa lahat nang nangyari" buong sensiredad kong sabi sa kanya. Ngunit nakatingin lang sa akin si Iya hindi sya nagsasalita kaya natakot ka aagad ako na baka malaki talaga yung naging epekto sa kanya nang mga bagay na ito. Magsasalita pa sana ako nang bigla na lang akong yakapin nito " Baby koh sorry din dapat hindi na lang ako tumakbo paalis nun para hindi ka na nabangga pa at wala ka sana ngayon dito. Sana hinintay muna kitang magpaliwanag sorry talaga ha ne"  mahabang pag-iyak nito. "Sshhhhhh! tahan na Baby koh wag mo na sisihin pa yung sarili mo, wala naman may kasalanan nang pagkakabangga ko eh .. .aksidente lang lahat nang nangyare"  pagpapatahan ko dito. Tumigil naman sya sa pag-iyak at pinahid ko ang mga luha nito sa kanyang pisngi matapos namin magkausap. "Namiss kita baby koh" sabi ko kay Iya "akala ko hindi natin malalagpasan ito eh, thanks God at nakaya natin" dagdag ko pa. "Ako din namiss kita ng sobra .. .natatakot akong mawala ka sakin kase mahal na mahal kita" sabi naman ni Iya. "Wag kang mag-alala hindi naman ako mawawala sayo eh" sagot ko dito sabay turo sa kaliwang dibdib ko at sabing "lalo na dito". "Promise?" nakangiti nyang tanong "Oo, naman yes promise na promise" sagot ko din nang nakangiti. Hinatak ko si Iya at pinaupo sa lap ko habang nakaupo ako sa bed. Matagal din kaming nagtitigan namiss ko talaga yung mukha nyang masarap tignan, hindi ako magsasawang titigan si Iya. Ikikiss ko na sana sya sa lips ng biglang pumasok sila Mommy at nagulat "Ay dyos ko po patawarin kami ama" usal ni Mommy "pasensya na sa istorbo lalabas muna ulit kami ng Mommy nyo"  pagsasalita naman ni Daddy. Habang si Chellsea naman at Dustin ay nakangiti lang sa amin. "Sis labas lang muna kami para maituloy nyo na yung intimate moment nyo" kinikilig na sabi naman ni Chellsea kay Iya. Na nagpapula pa nang husto sa namumula na nitong mga pisngi. At hinatak na nga ni Chellsea si Dustin palabas "utol, good luck!"  pahabol namang sabi ni Dustin bago tuluyang sumarado ang pintuan. Nagkatinginan kami ni Iya at napuno ng tawanan naming dalawa ang buong kwarto.

Mga bandang 1:30 na nang tanghali nang nagpaalam na sila Dustin at Chellsea para pumasok ayaw pa sanang sumama ni Iya pero sinabihan ko ito na kailangan nya na din pumasok at mag-aral. "Ayos lang ako, nandyan naman sila Mommy para bantayan ako saka huwag kang masyadong magworried Im gonna be fine. Baka nga mamaya magbigay na ng patient releasing waver yung Doctor at bukas makakalabas na din ako."  mahaba kong paliwanag at pagkumbinsi sa kanya. Naintindihan naman ako nito at sumunod naman sya sa mga sinabi ko. Nagpaalam na ito kay Mommy at bumeso sabay lapit naman sakin para yakapin ako. I give her a kiss naman sa forehead nito at sinabi ko kung gaano ko sya kamahal. At saka sila umalis na tatlo, naging masaya naman ako sa ginawang pag-aalala at pinakitang pagaalaga sa akin ni Iya. Ang swerte ko talaga sa naging girlfriend ko dahil bukod sa mapagmahal na si Iya eh maunawain at maganda pa ito. Nakapagpahinga din ako nang maayos at wala nang bumabagabag sa aking kalooban.

#####################################################################################################################################################

Sino naman kaya ang nasa likod nang lahat ng kaganapang ito, at ano nga kaya ang dahilan nya para guluhin an tahimik na mundo nang ating mga bida.

Buti na lang at hindi naapektuhan nang malaki sila King at Iya. How sweet nemen they are diba .. .hmMm how I wish to have a pakners in life like them, anyway high way kamusta po kayo? Ako hm.. .Im quite good naman medjo nilalagnat nga lang.

Ayan na po ang outcome nang ating chapter _10 ng "A Walk to Remember" sana po ay inyong nagustuhan .. .sa mga gusto pong mag-comment, suggest or advice go ahead po. I will gladly appreciate it.

Sana po ay patuloy nyo itong suportahan saka po huwag nyo rin pong kalimutan mag-vote ha ne pretty please.. .Maraming Solomot po^_<)v.

################################################################################################################################

Chapter_11

Halouuu po sa lahat thanks thanks thanks po sa walang sawa nyong pagsuporta kay Iya at King pati na rin po sa akin. Sana po ay patuloy din po kayo sa pag-vote. Pasensya na rin po kung madaming typo dahil new writter lang po ako. Sana magustuhan nyo po ang story na ito. God bless po^_<).

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

#################################################################################################################################

Iya POV:

After almost a week ay fully recovered na si King at dahil hindi naman sya ganun katagal nawala sa school ay naisip ni Mommy na ayusin kaagad yung pagbalik ni King sa academy. Naging mabilis naman ang proseso nang pagsasaayos ng mga paper's ni King binigyan din sya nang concideration ng mga teacher's namin dahil napagalaman ng mga ito ang pinagdaanan ni King this past few month's. He took a special lecture's and exam's at lahat naman nang mga ito ay maayos na natapos at naipasa ni King kaya naman everything went well. Andirito kami ngayon sa school at magkakasama kaming apat nila King, Chellsea at Dustin kompleto na ulit kami na kumakain sa cafeteria. Hindi ko talaga maisip na makakapasok at makakasama ko ulit si King sa school after mangyari lahat nang hindi namin inaasasahan. Buti na lang talaga ay nakatulong din sila Chellsea para mas mapadali ang pagbalik ni King sa amin. "Nagugutom ka na ba?"  tanong ko kay King "hindi pa naman"  sagot naman nya sa akin "ah ganun ba"  balik ko namang sabi sa kanya habang nag-aayos ako nang mga gamit. "Oo, dahil makita pa lang kita nabubusog na ako"  napatingin naman akong bigla sa kanya nang marinig ko iyon. "Boom!"  bigla namang hiyaw ni Dustin, "ayun yun eh!"  sabi naman ni Chellsea na ikinailing ko naman .. .sabi na nga ba may naiisip nanaman si King kaya kanina pa nakatingin sa akin. "Got cha!" sabi ko naman nang makita ko na yung pink purse coin na binigay sa akin ni Chellsea. "Alam mo ikain na lang natin yan baby ko mukhang gutom ka nanaman eh" sabi ko ulit kay King. Akmang patayo na sana ako sa table namin para pumunta sa counter nang unahan naman ako nila Chellsea at Dustin. "Back to yhar sit sis.. .kami na lang ni Dustin yung bibili ng food's naten"  sabi naman sa akin ni Chellsea "just spread out your sweetness sa buong café"  dagdag pa nya bago sila umalis ni Dustin. Sabay kindat naman sa akin ni King nung tignan ko sya na ikinangiti ko naman at ikinapula ng aking mga pisngi.

Habang wala naman sila Chellsea at Dustin ay tuloy lang ang naging pag-uusap namin ni King. "So what's our plan by this coming weekend?"  nag-pause naman ako for a bit while sa tanong ni King sa akin it takes a minute before nag-sink in sa akin yung gusto nyang sabihin. "Oohw Ehm Ghie!"  hiyaw ko naman nang maalala ko kung anong mayroon sa weekend. Halos lahat ng tao sa loob ng café ay napatingin sa kinauupuan naming dalawa ni King. Samantalang natawa naman sila Chellsea at Dustin sa naging reaksyon ko nang maalala ko yung event by this coming weekend. It's a double celebration pala cOz it's my birthday and monthsary namin ni King. Ayun pala yung gusto nyang ipahiwatig sa sinasabi nyang "So what's our plan by this coming weekend?"  naiyak naman ako dahil naalala nya papala akala ko nakalimutan nya na eh. Tumayo naman si King at lumuhod sa harapan ko may inilabas syang silver couple ring's yung isa ay isinuot nya at yung isa naman ay isinuot nya sa akin. "Advance Happy 4th monsary sa atin baby ko" sabi sa akin ni King. Sabay kuha naman nya ng bulaklak na inabot ng isang student katulad namin. Kahit kailan talaga hindi nawawalan ng pakulo si King he is a man that full of surprices to show off. Tumayo na din ako at niyakap naman ako nang mahigpit ni King "i love you" bulong sa akin ni King "i love you too" sagot ko naman sa kanya. Halos lahat naman ay naghihiyawan at palakpakan sa eksena namin ni King sa loob nang café. Lalo na yung mga fan's nang pagmamahalan namin ni King ang team Kiya. Nung makaupo na ulit kami ni King ay ako naman ang nagtanong sa kanya "gusto mo ba talaga malaman yung sagot ko sa tanong mo kanina?" sabi ko sa kanya na ikinangit nya naman at nag-make nod lang sa akin. Sinagot ko naman yung tanong sa akin "kung ako talaga yung tatanungin mo kahit saan tayo pumunta basta magkasama tayong dalawa ayos lang sa akin". Mahaba kong pagkakasabi kay King bilang sagot ko sa itinanong nya sa akin kanina. Lumapit naman sya sa akin ng about two to three inches sabay halik sa forehead ko. Nagulat naman ako sa mga flash nang camera before and after that kiss. Im not get mad naman sa kanila dahil they just being our fan's but it was just like hindi pa rin talaga ako sanay sa kanila.

Nang makabalik naman sila Chellsea at Dustin ay abot tenga ang ngiti nilang dalawa malamang sila nanaman ang mga anghel na bumulong kay King to do this kind of sweetness much. Iniabot sa amin ni Dustin yung dala nilang frappé at cinamon roll, nagpasalamat naman ako kay Chellsea for the foods. "Sis, thank you for the food's ah" sabi ko kay Chellsea "hoy anong thank you ka dyan!, hindi libre yan ha baka akala nyo ni King free of charge yan, may bayad yan noh" sabi naman ni Chellsea. Halos bumara naman sa lalamunan ni King yung cinamon roll na kinakain nya dahilan para magkanda ubo-ubo ito. Matapos maka-recover ni King ay nagsalita ito "akala ko libre lang baby ko" sabi ni King na ikinatawa naman naming tatlo nila Chellsea at Dustin. "Ano naman ang kapalit nyan aber?" tanong ko kay Chellsea, nagkatinginan naman sila ni Dustin at ngumiti sa isa't-isa. "Both of you were going to celebrate with us" sabi ni Chellsea sa amin ni King. May bigla naman akong naisip na pang counter attack sa kanila ni Dustin at alam kong magugustuhan ni Dustin ang naiisip ko. "Okey!" sagot ko na ikinangiti nilang dalawa "but only in one condition!" dagdag kong habol sa sagot ko. Nagbago naman ang pagmumukha nang dalawang tusong unggoy na nasa harapan namin. Nagkatinginan ulit si Chellsea at Dustin, tumango naman si Dustin kay Chellsea na tila ba nagkakaintindihan sila in just a simple gesture. "Okey name it" nakasimangot na sabi ni Chellsea "Chellsea would wear one of my dresses" namilog naman ang mga singkit na mata ni Chellsea sa sinabi ko. While the two boy's started to put on there smirking face's "okey you three win .. .count on me"  hopeless na sagot sa amin ni Chellsea.

King POV:

After dealing with Chellsea nag-highfive naman kami ni Dustin when Iya convinced Chellsea to wear one of her clothes. Nang mayari kaming kumain sa café ng academy ay agad din kaming bumalik sa class room to attend the next two classes na kailangan pa naming pasukan. Sakto lang yung pagtunog ng bell as a sign na tapos na ang lunch break nang mga 3rd year student na kinabibilangan naming apat. Nagsabay-sabay na kaming pumasok sa building namin. Inihatid na namin ni Dustin sila Iya at Chellsea sa kanilang classroom.  Bago kami umalis ni Dustin ay binigyan muna ako ng isang kiss ni Iya sa right cheek ko na ikinangiti ko naman. Dumaan ang Geometry na subject at mabilis itong natapos. Na sinundan naman ng Home Economics matapos ang mahabang computation ay muli naman tumunog yung bell for ending of our last subject. Agad naman kaming lumabas ni Dustin para puntahan na sila Iya at sunduin ito sa kanilang classroom. Nang makarating kami sa tapat ng classroom nila ay agad ko naman hinanap si Iya. Itinuro naman ako ni Chellsea sa kanya at nung tumingin sya sa akin ay kinawayan ko naman agad sya. Ngumiti naman syang pabalik sa akin, ilang sandali pa ay lumabas na din sila. Agad kong kinuha ang backpack na dala ni Iya at ganun din naman ang ginawa ni Dustin sa bag ni Chellsea. Nakasanayan na kasi namin gawin ni Dustin sa kanila yung pagkuha ng mga bag's nila lalo na kay Chellsea dahil natatakot si Dustin na hindi tumangkad si Chellsea ahe. Tulad nang dati ay naglakad lang muna kami hindi na rin naman na sinusundo si Chellsea nang Moma nya kaya naman kompleto kaming apat na maglalakad. At masaya naman si Dustin dahil matagal nya nang makakasama si Chellsea bago umuwi kaya naman inspired na inspired palagi ang utol ko.

Dirediretso lang ang naging paglalakad namin papunta nang simbahan na madalas namin puntahan lalo na kapag kaming dalawa lang ni Iya ang magkasama. Balak muna kase naming gumala bago kami umuwi sa kanya kanya naming bahay ganun kase yung madalas at nakasanayan namin gawin. Nang makapasok kami sa simbahan ay agad kaming tumahimik at naghanap kami nang mauupuan. Nang makaupo kami ay  nagkakanya kanya na muna kami para makapanalangin. Ipinikit ko ang aking mga mata at pinaglapat ang aking mga palad. (Ama, salamat po dahil ipinahintulot nyo na makilala ko ang babaeng mamahalin ko nang pang habang buhay. Salamat po dahil ibinigay nyo sa akin ang isang Iya Mae Ramirez. Alam ko pong marami pa kaming pagdaraanan ang tanging hiling ko lamang po ay sana panatilihin nyo kaming malakas at matatag para sa aming pagmamahalan. Panatilihin nyo din po sanang palaging ligtas ang aking mga mahal sa buhay  ang aking pamilya, kasintahan at maging ang aking mga butihing kaibigan. Salamat po sa pagkakataon na patuloy nyo po sa amin ay ibinibigay. We thank you and praise you in Jesus name. Amen)  mataimtim kong pananalangin sa aking sarili, nang imulat ko ang aking mga mata ay nakita ko na agad ang anghel ng aking buhay. Bumungad sa akin ang mga ngiti ni Iya na priceless "tara na" aya nito sa akin. "Mag-miryenda muna tayo sa palengke" dagdag pang sabi ni Iya sa akin na tinanguan ko naman. "Nasaan na sila Dustin at Chellsea?" tanong ko naman sa kanya "nauna na sila at hinihintay tayo sa labas" tugon naman sa akin ni Iya. Sabay na kaming tumayo ni Iya iniabot ko yung kanan kong kamay sa kanya at naglakad lakad kami palabas ng simbahan na magkahawak ang kamay.

##################################################################################################################################################

Kamusta naman nalulunod at nilalanggam na ba kayo mga ka-watty sa uber-uber na ka cheezyhan nila King Cyrus Yamamoto at Iya Mae Ramirez.

Wala na nga kayang makakapagpahiwalay sa samahan nilang dalawa? At tuloy-tuloy na kaya ang magandang samahan na ito.

Kumapit ka na at huwag nang bumitiw pa sa mga susunod nilang eksena. Salamat po sa patuloy nyong pagbabasa mwua^_<)v.

##########################################@##########################################################################################################

Chapter_12

Sa wakas maayos na ang panahon at wala na si Bagyong Mario makakabyahe na akesh. Kamusta naman po kayo sana tulad namin ay ayos na po ang inyong mga kalagayad nakikiisa po ako sa mga nasalanta nang nakaraang bagyo. Sana po ay wag tayong mawawalan ng pag-asa and have a strong faith. Everything will be fine soon.

At para naman po sa mga nagbabasa ng story kong ito, keep on holding pa rin po ah kahet bumabagyo. Basta hindi drop ang signal i-push pa rin natin ang pagtutok. Maraming salamat din po sa mga pagsuporta na natatanggap ko mula po sa inyo—iya•iyakin.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

##############################################################################################################################################################

Iya POV:

It's been a months na rin kaming magkasama ni King Cyrus as a couples at ngayon nga ay we are here sa Bataan kasama sila Chellsea at Dustin to celebrate our first year anniversary. It's a sweet cold cloudy day but yet our eagerness to roam the whole Province where my Mom grew up would'nt be stopped. Matagal na rin kase akong hindi nakakabalik dito the last time I was here is when I'm in grade school. Buti na lamang at hindi na namin pa kailangan maghanap ng tutuluyan. Dahil may ancestral house sila Mommy dito na kung saan kami pwede magstay. Kaya malaki din talaga ang natipid namin na pera, at ito ang gagamitin namin sa paggagala. Nang makarating kami sa ancestral house ay sinalubong kami nila lola at ilang mga katiwala na nakakasama nya dito. Agad kaming ipinaghanda nito nang masarap na tanghalian, syempre hindi naman mawawala ang alimango at sugpo kung saan nakilala ang Bataan. Napuno ng masarap na kainan at masayang kwentuhan ang aming tanghalian.  Hapon na nung maisipan namin magpunta sa isang beach na hindi kalayuan sa town proper na kinaroroonan namin ngayon. Habang nasa byahe kami gamit ang sasakyan ni King ay hindi matigil ang tawanan namin. Kung bakit ba naman kasi halos parang pauwi na si Chellsea nang Manila sa sobrang dami nang mga dadala nitong gamit. Puro mga abubot na binili nya sa nadaanan naming bargain nung isang araw at ang sabi nya pa "alam mo sis we need to be practical nowadays, these stuff ang mahal kaya nito sa manila"  paliwanag ni Chellsea habang hawak yung mga new clothes and towels and flip flaps na nasa side nya. "Kaya kulang na lang pakyawin mo lahat, ganun ba?" sagot naman ni Dustin kay Chellsea. She just give a deep sigh and just rolled her eyes to what Dustin trying to say. "And besides Im not the only one who gonna used it"  depensa pa ni Chellsea sa kanyang sarili sabay bato sa amin nang iba pa nyang pinamili. At ganun nga ang nangyari pinaghati-hatian namin yung mga ipinamili nya. Ganyan kabait si Chellsea as a friend she would loved to share what she have.

Nang makarating kami sa beach ay namangha sila dahil maganda nga naman talaga dito sa napuntahan namin. Pagpasok pa lang namin sa lobby ng receiving area ng resort eh may sumalubong kaagad sa amin na bellboy at kinuha yung mga gamit namin at itinuro kami sa front desk officer. Nagtanong kami sa frontliner kung may clean vacant room ba silang available at sakto naman na meron nga. Kaya kaagad kaming nagcheck-in para masimulan na namin ang paglalakad sa buhanginan. Masarap pa naman maglakad ngayon dahil hindi ganong mainit ang sikat nang araw. After nang transaction nila King at Dustin sa Front Desk Officer ay ibinigay sa kanila yung susi nang kwarto namin at inihatid naman kami nang bellboy dito. I'm just being mesmirize by the beautiful design that make a huge impact sa ambiance nang nakuha naming kwarto "Sir and Ma'am, this is your room .. .if you have some concerned or need any help please don't hesitate to call for assistance and we are happy to serve you. Have a good day and enjoy your staying!" sabi ng bèllboy na nag-escort sa amin bago ito tuluyang umalis. Mula dito sa kwarto pagbukas mo nang double door ay bubungad na sayo ang mga buhangin at puno na parang buko pero bonsai, I dont know kung ano nga ba yung tawag dun. Ayos din yung mix and match ng color combiation ng mga curtain sa wall, door and windows. Nang kami na lang ang natira ay inayos na agad namin yung mga gamit namin at nagpalit ng mas komportableng damit sabay lumabas para ma-enjoy yung view ng sunset.

Naglakad-lakad lang kami ni King sa seashore namulot ng mga sea shell na makita namin. May nakuha si King na malaking shell na kasinglaki ng plato at itinapat nya sa tenga ko. Namangha naman ako sa narinig ko na himig mula rito na parang ugong ng alon na humahampas sa dalampasigan. Nakangiti sa akin nang maigi si King ang sarap nyang pagmasadan kasabay nang pakikinig ko sa shell. "Ayos ba?" tanong sa akin nito na tinanguan ko lang at ngumiti din ako sa kanya. Habang naglalakad kami ay napansin kong hindi na namin kasama sila Chellsea at Dustin. Nang iikot ko ang aking mga paningin para hanapin sila ay nakita ko itong naglalakad palapit sa amin. "Sis, oh?"  bungad sa amin ni Chellsea nang makalapit ito sa amin ni King "buko" sabi naman ni Dustin sabay abot nito sa amin nang buko shell na may buko juice at meat sa loob. Kinuha naman ito ni King at sya ang humawak nito habang na kaupo kami sa buhanginan.

King POV:

Nandirito ako ngayon sa Bataan kasama ang aking mga kaibigan at ang babaeng aking minamahal. Kung saan sa Bataan ewan ko ba kung saan ito basta sabi ni Iya nasa pinaka dulong bahagi na daw kami nang Bataan eh sa may mga GPS Locator apps kayo na lang yung bahalang maglocate sa amin kung nasaan man kami ahehe. Nakaupo kaming magkatabi ngayon ni Iya sa shore habang pinapanuod yung paglubog ng araw, while sa other side naman namin ay sila Dustin at Chellsea. "Baby ko?" pagkuha ko sa atensyon ni Iya "hm.. .?"  himig nya namang tugon sa akin. "Alam mo ba kung ano yung isa sa mga pangarap ko?"  sabi ko kay Iya habang nakatingin sa kulay kahel na kalangitan. "Ano nga ba yung gusto mong maging?" tanong naman sa akin ni Iya, tinignan ko sya habang nakangiti at masaya. Bago sinabing "gusto ko pagtanda natin sabay at magkasama pa rin natin panonoorin yung paglubog nang araw..  ." I pàused for a while at ibinalik yung mga paningin ko sa mga alon na humahampas sa dalampasigan. "Katulad ngayon" dagdag ko pang sabi sabay balik nang aking mga paningin sa kanya. Niyakap naman ako ni Iya matapos kong sabihin sa kanya ang mga bagay na iyon. Habang nasa ganuon kaming posisyon ay naramdaman ko naman na parang may tubig na pumatak sa likod ko. Hinawakan ko ang magkabilang balikat ni Iya at iniharap ko sya sa akin. "Oh bakit ka umiiyak?"  tanong ko sa kanya "wala lang"  sagot nya naman sa akin. "Ganun? wala lang?" sagot ko naman kay Iya "malungkot ka ba?" dagdag ko pang tanong sa kanya. "Hindi ah, masaya nga ako eh" sabi nya na ikinataka ko naman "masaya ka pero umiiyak ka, ano kaya yun" paglalambing ko namang reklamo sa kanya "may masaya bang umiiyak?"  dagdag ko pa. "Oo, ako!" sagot naman ni Iya "hindi naman porket umiiyak na ako eh malungkot na agad ako, bakit hindi ba pwedeng umiyak pagmasaya?" sagot at tanong nya naman sa akin na mas lalong nagpalito sa isip ko. I just lean forward and wipe her tears and lean forward more to kissed her lips. Ginulo ko lang yung buhok ni Iya at sinabing "Alam mo bang ikaw na yung pinaka magandang nangyari sa buhay ko"  sabay kindat ko sa kanya na ikinapula ng mga pisngi nya. Habang nasa drama mode kami ni Iya ay may bumato naman sa amin ng basang buhangin. "Korni nyo!"  sabay na sigaw ni Dustin at Chellsea "inggit lang kayo!" sagot ko namang sabi at natameme silang dalawa na ikinatawa ni Iya. "Tara na!?" pag-aya ko kay Iya para makapasok na sa loob ng Hotel at makakain dahil maghahapunan na rin. Sumunod naman sa paglakad namin sila Dustin at Chellsea sa pagbalik ng Hotel.

Ilang araw din kaming namasyal sa probinsya nila Iya and I would finally say that Bataan is a wonderfull place to visit. Nasubukan din namin puntahan yung isa sa mga kilalang pasyalan dito sa Bataan kung saan kasama pa sa kasaysayan ng ating bayan. The famous Mt.Samat kung saan nakalagak ang ibang mga relics nung panahon ng death march. Syempre mawawala ba naman ang pagpipicture picture naming apat sa bawat lugar na puntahan namin. Masaya ako na kasama ko ang barkada at si Iya sa roadtrip anniversary celebration slash vacation na ito. Isa sa mga hindi malilimutan na alaala para sa akin ang pagpunta sa lugar kung saan nagsimula ang angkan ng mga Ramirez. Kung saan nagsimulang lumaki ang babaeng mahal ko. Nandirito na kami ngayon sa ancestral house nila Iya at nagmemeryenda nang kakanin na niluto ng kanyang lola. Habang nakikipagkwentuhan sa mga kaanak nya nadumayo pa talaga dito para lang makita si Iya at kami na mga kasama nya. Ipinakilala naman kami ni Iya sa mga ito isa-isa habang nakaupo kaming lahat ngayon dito sa garden ng mansyon nila. Inaya pa nga kami ni Dustin nang mga ito na makipag-inuman sa kanila kasama pa ang ilan sa mga pinsan na lalaki ni Iya, dahil nahihiya naman kami ni Dustin na tumanggi ay naki-shot na din kami ng kahet konti. "Buti naman at naisipan nyong dumalaw sa amin Iya"  tanong ng isa sa mga tito ni Iya sa kanya. "Bilin din po kase ni Mama na pumunta din po ako dito kapag may time daw po ako" sagot naman ni Iya. "Kamusta naman yung mga magulang mo duon sa Maynila?" dagdag pa nitong tanong "Maayos naman po sila tito"  sabi naman ni Iya dito. "Ikaw ba naman ay nag-aaral na mabuti o baka naman may boyfriend ka nang bata ka ha?"  sabi naman ng tita nya. Nasamid naman ako sa tanong na iyon ng tita nya, at nagkatitigan kaming apat nila Iya, Dustin at Chellsea. "Actually po mga tito at tita, may boyfriend na nga po ako"  pagtugon ni Iya sa sinabi ng tito nya medyo kinabahan naman ako dito . Ipinaikot ni Iya yung braso nya sa braso ko "Tita, Tito si King po yung boyfriend ko" proud na pagpapakilala nya sa akin sa mga ito. "Sabi na at tama ako eh!" usal na sabi ng isa sa mga tita nya na nakikinig sa usapan namin. "Loko boy huwag na huwag mong lolokohin at paiiyakin ang pinaka maganda naming pamangkin kung hindi mayayari ka sa amin"  sabi pa nang isa sa mga ito. "Hoy Lito huwag mo ngang takutin yung mga bata"  pagsuway naman dito ni Lola Trining. "Oo nga naman po Tito" sabi pa ni Iya, "hayaan nyo po at hinding hindi ko gagawin iyon kay Iya" tugon ko naman sa kanila habang nakatingin kay Iya. "Baka sa susunod nyong balik dito kasalan na ang kahantungan nyo ah" dagdag pa ng tito nitong sabi. Naghiyawan naman ang mga ito at nagtawanan, nahiya naman ako sa mga sinabi nito hanggang sa pati kami ay sumabay at nakitawa na rin sa mga ito. Mababait naman ang mga kamag-anak ni Iya lalo na si Lola Trining na talaga naman todo sa pag-asikaso sa aming apat .

###################################################################################################################################

Kamusta naman po kayo mga reader's sana nagustohan nyo po ang chapter na ito.

Bongga ang out of town roadtrip nila King at Iya na kasama sila Dustin at Chellsea and take note they savor the taste of beauty ng Bataan nang dito pa nila napili magsabog ng kanilang kasweetan.

Isa nga naman itong hindi makakalimutan na karanasan katulad na lamang nang mga sinabi ni King, kayo ba naman ang lumagay sa posisyOn ni King na makilala ang ilan sa mga meyembro ng angkan ng mga ramirez kasabay nang pag-interogate sa kanya ng mga ito. Sino nga ba naman ang hindi kakabahan diba.

####@@#@################@##@####@@@@@######@@@#@@##############@###@@@@@@@@@@@@@#######################################################@###@######################

Chapter_13

A sweet day to all the reader's na patuloy pong bumabasa sa story ko na ito. Nasa Chaper-13 na nga po tayo ng "A Walk to Remember"  at sanà po ay patuloy nyo pa po itong subaybayan at suportahan.

At sa mga nakakabasa na po nito at sa mga nag-effort na idagdag po ito sa mga library nila nais ko pong iparating sa inyo ang lubos ko pong pagpapasalamat. Maraming maraming salamat po sa inyong walang sawang pagsuporta sa aking mga ginagawang likha—iya•iyakin

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

##########################################################################################################################################################

King POV:

Natapos ang aming masayang pakikibonding sa mga kamag-anak ni Iya at nagsiuwi na ang mga ito bandang alas-7. Hindi naman ako gaanong tinamaan nang espirito nang alak na ininum namin dahil inaalalayan din kami ng mga ito sa pagbibigay nang tagay sa amin. Nararecieve kami ng tawag mula kay Tita Anna which is Iya's Mom at sinabing kailangan na namin umuwi urgent. Kaya naman nagpack-up agad kami nila Iya habang nag iimpake kami sa taas nang mga gamit ay ipinakausap muna ni Iya ang Mom nya kay Lola Trining at sa mga katiwala nito na kasama nya sa bahay. Nang matapos kami mag-ayos ng mga gamit ay agad kaming bumaba sa sala's para magpasalamat kay Lola Trining sa pagtanggap nya sa amin dito. "Sigurado ba kayo na uuwi na kayo ngayon?"  tanong sa amin ni Lola Trining nung makaharap namin ito. "Opo, eh Lola kailangan na daw po talaga namin bumalik ng Manila"  sagot naman ni Iya dito. "Kung ganon ay sige mag-iingat kayo sa byahe ha at huwag nyo kalimutan yung mga alimango at sugpo na ipinakuha ko kay Mando sa pier. Ikamusta mo na lang din ako sa kuya at mga magulang mo"  mahabang bilin ni Lola Trining kay Iya. "Opo"  sagot naman ni Iya "mamimiss ko po kayo Lola"  dagdag pa ni Iya kay Lola Trining. "Ikaw din mamimis kita at iyang kasintahan mo kasama na din yung mga kaibigan mo. Kaya bumalik ulit kayo dito sa susunod at bisitahin nyo ulit ako ha" sagot naman ni Lola Trining. "Opo naman lola babalik po ulit kami"  sabat ko namang pagsagot sa usapan nila. "Iho kaya mo na ba magmaneho ng sasakyan"  tanong sa akin ni Lola "Opo Lola kaya ko na, huwag po kayo mag-alala iingatan ko po si Iya nang higit pa sa sariLi ko"  assurance ko sa Lola ni Iya.

"Oh sya sige na humayo kayo at lumalalim na ang gabi"  yumakap si Iya sa Lola nya samantalang nagmano na man ako dito at nagpaalam na din. Umalis na kami sa ancestral house at bumyahe pauwi nang Manila.

Habang nasa byahe kami ay masaya kaming nagkukwentuhan para pampalipas oras at para hindi kami antukin. Kung minsan ay nagpapalitan kami ni Dustin sa pagdadrive lalo na at medyo nagkarga kami ng alcohol sa aming mga katawan. Kahit hindi naman kami mga lasing ay maganda na yung nag-iingat kami. Palabas na kami nang Pampanga at papasok nang NLEX nang biglang magsimulang umulan. Maayos naman ang aming nagiging pagbyahe hanggang sa lumakas ang pagbuhos ng ulan. Sa kabilang roadway ay may isang 10 wheeler truck na napasin kong pagewang-gewang ang pag-andar nito. Pinilit kong maipihit paliko yung sinasakyan namin dahil para magising silang lahat "Pare, anong nangyayari?"  tanong sa akin ni Dustin nagulat sa paghampas nang ulo nya sa gilid ng kotse gawa ng pagliko ko nito. "May tumaob na truck sa harapan natin kanina"  sagot ko kay Dustin. Hindi pa kami nakakalayo nang bigla na lang may sumulpot na isa pang malaking truck sa harapan namin. "King... .. . sa harap mo!!!"  sabay na sigaw ni Iya at Chellsea. Muli kong sinubukan ikambyo yung manubela pero dumulas lang kami sa daan dahilan para magpaekis-ekis ang sinasakyan naming sasakyan. Niyakap ko si Iya nang mahigpit at ganuon din ang ginawa ni Dustin kay Chellsea. Hanggang sa bumangga na nga ang sasakyan namin at pumailalim ang unahang bahagi nito sa malaking truck. Nang imulat ko ang aking mga mata ay nakita ko na halos lahat kami ay duguan at puro galos. Pinilit kong gisingin si Dustin para ma-check kung ayos lang sila ni Chellsea. Mukhang ayos naman sila kahit paaano ginising ko din si Iya "baby ko ayos ka lang ba?"  paggising ko sa malay tao ni Iya "gising baby ko!!"  dagdag ko pang pagtawag dito habàng inaalog ko ang magkabilang balikat nya. "Ah .. . ray! Oo ayos lang ako baby ko"  pagtugon naman ni Iya sa akin, "thanks God!"  usal kong panalangin. "Dyos ko baby ko!!" gulat na sabi ni Iya nung makita nya na nakaipit ang kaliwa kong binti sa sasakyan.  "Dustin tulungan mo muna sila Chellsea at Iya" utos ko kay Dustin, "pero paano ka naman baby ko" hindi pagsang-ayon ni Iya sa gusto kong mangyari. "Ayos lang ako baby ko .. .wala ng pero pero pa please sundin mo na lang ako" pagkumbinsi ko pa kay Iya. Kinausap ko ulit si Dustin at tinapik sa balikat  "tol, pagligtas na sila saka mo ako balikan maliwanag ba?" sabi ko sa kanya. Unang naialis ni Dustin si Chellsea para mailipat nya ito sa mas ligtas na lugar. Habang naiwan naman kami ni Iya hinawakan ko lang ang kamay ni Iya "mahal na mahal kita Iya" sabi ko kay Iya "alam ko naman yun, mahal din kita King!" sagot nya naman sa akin. "Lagi mo sanang tatandaan na mahal na mahal kita baby ko"  dagdag ko pang sabi kay Iya. "Ano ka ba, huwag ka ngang magsalita ng ganyan King.. .makakaligtas tayong lahat dito baby ko okey!"  pasigaw na sabi sa akin ni Iya. Nung dumating na si Dustin ay inalalayan nya na si Iya pero bago nya ito gawin ay tinapik ko muna sya sa kanang nyang balikat "tol salamat sa lahat, ano man ang magyari ikaw na muna sana ang bahala kay Iya" bulong kong bilin kay Dustin na nagpaiyak naman kay Iya. "Chill ka lang tol walang mamamatay sa atin kaya wag mong sabihin yan, babalikan kita okey"  tugon namang sagot sa akin ni Dustin. Nag-manly hug kami ni Dustin at hinalikan ko naman si Iya "dont worry everything will gonna be fine okey"  sabi ko kay Iya at nginitian ko pà ito bago sila tuluyang umalis. Pumikit lang muna ako sandali para i-relax yung isipan ko at nanalangin (Ama hindi pa po ako handang mamatay gusto ko pang makasama ng matagal ang pamilya ko at mga kaibigan ko lalo na si Iya. Please po! Iligtas nyo po ako.)

Iya POV:

Akay-akay ako ngayon ni Dustin papalayo sa sasakyan na kinalalagyan ni King,  marami na ang tao sa paligid namin at tinulungan naman kami nang mga ito. Hindi pa man kami lubusang nakakalayo ng biglang may dumagundong na napakalakas na pagsabog na umalingawngaw sa buong kapaligiran. Binalot ako nang matinding takot na lumukob sa buong pagkatao ko nung mga sandaling iyon. Tumulo na nang tuluyan at hindi ko na napigilan pa ang pagbagsak ng mga luha ko sa malakas na pagsabog na narinig ko. Nang humarap ako sa sasakyan ni King ay kinilabutan ako dahil kitang-kita ko kung paano lamunin ng nangangalit na apoy ang buong sasakyan. "King!! ... ."  paghiyaw ko sa pangalan nang lalaking aking minamahal. Halos magwala na ako sa kinatatayuan ko makalapit lang sa kanya. Pero pilit akong pinipigilan ni Dustin "please Dustin let me go!"  nananangis kong pakiusap sa kanya. "No, I wont let you"  pagpigil na sabi nito sa akin "masyado ng delikado kung lalapit pa tayo" dagdag pang sabi ni Dustin sa akin. "Pero si King .. ."  nanghihina kong sabi at niyakap naman ako ni Dustin "Ssshh.. .yeah, yeah I know at hindi naman ako makakapayag na may mawala pa ulit sa ating isa pa"  pagaalo sa akin ni Dustin. Natulala lamang ako sa mga nangyayari sa amin, I can't believe na wala na nga si King Cyrus Yamamoto hindi pwede ito. "Please listen to me Iya"  inalog ako ni Dustin at nagising naman ako mula sa pagka-state of shock ko. "Be strong hindi magiging masaya si King pagnakita ka nya sa ganyang kondisyon"  pagpapàlakas ng loob ko ni Dustin. Tinanguan ko naman ito bilang pagsangayon sa mga sinabi nya, ilang sandali pa ay may mga dumating nang paramedics para tumulong sa amin. Kasabay din nang pagdating nito ang mga bumbero na umaapula sa pagsugpo ng umaapoy na sasakyan ni King.

Nung ilagay ako sa stretcher ay tuluyan nang pumikit ang aking mga mata at nawalan na ako nang malay sa sobrang halo-halong emosyon na aking naramdaman. (Ilang oras at minuto rin siguro akong walang malay, nang imulat ko ang aking mga mata ay halos wala akong ibang makita kung hindi kulay puti. "Patay na ba ako?"  tanong ko sa aking sarili habang naglalakad ako sa puting daanan. Sa dulo nang daanan na ito ay may naaninag akong isang lalaki na nakatalikod. Parang may kawangis sya na isang tao at hindi ako pwedeng magkamali. Nang humarap ito sa akin ay muling nabasa ng luha ang aking mga pisngi. "King!!"  mahina kong pagkakabangkit sa pangalan nito. Nakangiti sa akin si King pero bigla na lang syang tumalikod  at naglakad papalayo sa akin. "King, wait .. .hintayin mo ako!!"  pagtawag at paghabol ko sa kanya pero kahit na anong bilis nang paglakad at pagtakbo ko ay hindi ko sya magawang abutan. Hanggang sa tuluyan na syang nawala sa aking mga paningin. Mabilis akong nawala sa maputing lugar na iyon, at napunta ako sa isang pangyayari na pamilyar sa akin. Nakita ko si King sa loob nang isang nasusunog na sasakyan umiiyak sya at humihingi nang tulong sa akin. Nanumbalik nanaman sa akin ang sakit at kirot na naramdaman ko nang minsan na pilit ko paring tinataksan at muli kong ipinikit ang aking mga mata).

Nang muli kong idinilat ang aking mga mata ay bumungad muli sa akin ang isang puting kwarto. Nagmasid muna ako bago tuluyang nag-sink in sa isipan ko na nakahiga pala ako ngayon dito. At may nakakabit na aparato sa aking katawan kaya medyo nahihirapan pa akong gumalaw. Inilibot ko ang aking paningin at nahagip ng mga mata ko sila Mama, Papa at kuya na nag-uusap. "Mam.. .ma!"  nahihirapan kong pagtawag kay Mama at agad-agad naman silang nagpanic lahat. Lumabas agad si Papa at tinatawag ang Doctor para mabilis kaming puntahan. Dumating naman nang mabilis ang Doctor at agad akong inobserbahan nito at sumailalim naman kaagad ako sa iba't ibang uri nang test. Ilang sandali pa ay may itinurok ito sa akin at naramdaman ko na unti-unti nang bumababa ang talukap nang aking mga mata. Sa aking pagpikit isa lang ang hiling ko "sana paggising ko ulit makita at makasama ko na si King"  at nilamon na nang dilim ang aking mga paningin.

Nang muli akong magising ay nakita kong muli sila Mama na nakangiti sa akin at umiiyak. "Sa wakas gising na din ang munti naming prinsesa!!"  bati sa akin ni Papa na nginitian ko naman. "May gusto ka bang kain baby?"  tanong naman sa akin ni Mama. "Bunso bumangon ka na dyan, eat all you can tayo ..  kahit isama mo pa si Chellsea alam ko naman katulad mo halimaw din yun eh"  pang aazar na natural ni kuya sa akin sabay gulo sa buhok ko. "Ano ba naman kayo parang ilang oras lang naman akong nakatulog!!"  pagrereklamo ko sa mga ito. Nagtinginan naman silang tatlo bago nila ibinalik ang tingin sa akin. Medyo naguguluhan ako kaya naman hindi ko na napigilan pang magtanong sa kanila at ipinaliwanag naman nila sa akin ang lahat. Nalaman kong mag-iisang taon na pala akong in comatose condition. Hindi kinaya sa Pilipinas gawin ang surgical procedure na kailangan ko para magising na ako dahil masyadong delicate daw ang case ko. Kaya naman they used to moved me here sa U.S. as the doctor's suggested and adviced to them at dito na nga daw ako sumailalim sa isang operasyon.

###############################################################################################@########################################################

Kamusta po kayo? What do you think po sa chapter natin na ito?

Tuluyan na nga kayang mawawala si King sa buhay ni Iya at kung Oo man papaano kaya ito haharapin ni Iya? Kayanin kaya nyang harapin ang mga susunod pang araw sa buhay nya?

Patuloy nyo pa po sanang subaybayan ang mga kapanapanabik na mga eksena sa susunod na chaptie .. .Salamat po^_^

####$##########$######$$#######$############################################################################################################################$$$$$####

Chapter_14

Ow Ow Ow My gOsh tologo ong sokot ng olo ko nokokoloko no tologo oto, sensya na ang sakit kase talaga ng ulo ko sa sobrang aga ko nagising kaninang umaga around 7:oo a.m. ata ako nag-hello world kanina.

Maraming salamat nga po pala sa patuloy nyong pagsuporta sa storyang ito nila King at Iya konti na lang po at sa tingin ko malapit Na po itong matapos. Sana samahan nyo pa din po ako hanggang sa matapos ko po ito. God bless us all xoxo—iya•iyakin>3<)v.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

#####################################################################################################$##############################################################

Iya POV:

Mabilis na lumipas ang mga araw until I almost reach the peak of my recovery process. Pero habang patuloy ang paggaling na natatamasa nang katawan ko ay parang every people in my surrounding's is getting more weird as day's passed by. Hindi rin nila binabangit ang pangalan ni King sa akin kahet isang beses hindi ko naririnig ito. Minsan akong nag-attempt na i-open yung topic about kay King but they were trying to divert my idea. I felt that they are hiding something behind me and I must know about it. Kinakabahan man ako dahil mukhang may kinalaman ito kay King ay kailangan ko pa rin itong malaman. Pero ang sabi nila sa Pilipinas ko na lang daw malalaman ang lahat, I try to convinced and forced them to tell me what they are hiding but I just get an annoying same excuse. Parang mababaliw na ako sa kakaisip kung ano na ba talaga ang nangyari kay King. Pilit nila akong pinakalma at nakuha naman nila ang gusto nilang mangyari. May dumating na isang foreign nurse at tinurukan ako nang pampakalma at narelax naman ang aking katawan at isipan.

Ilang araw na din akong maayos at stable na ang kondisyon ko kaya naman nailabas na ako sa Hospital. Inayos agad nila Mama ay Papa yung mga paper's namin para makauwi na kami kaagad sa Pilipinas. Lumakad pa ang ilang araw at linggo bago nakumpleto lahat ng kailangan naming requirements. Kasabay ng pagpa-file namin ng releasement request sa Hospital kung saan ako naka-confine. The doctor's order kase ay kailangan ko daw magrest for a months. But since they see a big and fast good response to my physical and mental stability as they observe ay pumayag na din sila. It's almost a month's or a year daw bago manumblik sa maayos ang katulad kong sumailalim sa ganitong procedure pero it's a miracle nga daw talaga na mabilis ang body adaptation and response ko. Bago ako mailabas ng St.Bernard Hospital of California ay binilinan kami ni Dr.Brown na kailangan kong bumalik sa kanya sa susunod na buwan for my monthly check up. Nagpasalamat ako dito sa pagtulong nito sa akin ganun din ang ginawa nila Papa at Mama same as my Kuya. Nagpaalam na ako dito pati na rin sa naging personal nurse na nag-alaga sa akin. Niyakap naman ako nila Mama, Papa at Kuya after that conversation to Dr.Brown. "Congrats!"  bati sa akin nila Papa at Mama "I'm happy that you made it!"  dagdag pa ni Papa. "Finally we're goin back home!!"  komento naman ni kuya sabay gulo nito sa buhok ko. Nang makaalis na si Doctor Brown ay agad na inayos nila Papa at kuya yung mga gamit ko. Ngayon nga ay nandito na kami sa State Air Line of California at pasakay na ng eroplano pabalik sa Pinas Im in a wheelchair na itinutulak ni Kuya. I felt Im going to burst out and be vomit or it was just the feeling of excitement that overflows inside me. Nang makapasok na kami sa loob ng eroplano ay labis ang saya na naramdaman ko. Nag-demo na yung F.A. hudyat na malapit na kaming lumipad pahimpapawid. Hanggang sa naramdaman ko na mga ang unti-unting pagtaas nang eroplanong sinasakyan namin. Nakaupo ako sa pagitan nila Mama at Papa habang tahimik na nakamasid sa paligid. Hinawakan ni Mama yung kaliwang kamay ko sabay tanong "ayos ka lang ba baby?"  na tinanguan ko lang naman. Habang sila Papa at kuya ay natutulog gising naman ako at iniisip si King naalala ko yung masamang panaginip ko sa kanya. Sa panaginip ko kasi sumabog daw yung sasakyan namin nila King at kasama sya nitong sumabog. "What's bothering you?" pagkuha ng atensyon ko ni Mama, "Mama si King!?" pagbulalas ng pangalan ni King sa bibig ko ay ngumiti nang pilit si Mama "miss ko na po sya Mama" dagdag ko pang sabi dito. "Yeah I know"  puno nang pagunawang sagot naman sa akin ni Mama "we are going to see him rigth after we landed in the Philippines" pangako naman sa akin ni Mama pero napansin kong puno nang lungkot ang kanyang mga mata. "Pero sa ngayon magpahinga ka muna medyo mahabang oras ang 12 hour na byaheng gugugulin natin" sabi ni Mama habang sinusuklay ang buhok ko gamit ang kamay nya. I just follow her instruction, I layed down my head closed my eyes and let my self fall asleep.

Wala akong makita sa aking panaginip kung hind puro dilim ramdam ko din ang lamig ng simoy nang hangin na umiihip sa akin. May himig na bumubulong sa akin pero hindi ko maintindihan. Bagamat hindi ko ito maintindihan tila ang puso ko naman ang nakaalam nito. Nakaramdam na lang ako bigla ng labis na kalungkutan na hindi ko maunawaan kung bakit. Nang magmulat ako ng aking mga mata ay nakita kong gising na din pala sila Papa at Kuya. "Gising ka na pala baby"  bati sa akin ni Mama "we are about to wake you up na sana kase maglalanding na yung airplane sa NAIA"  dagdag pang sabi ni Mama. Naexcite naman ako dahil ilang minuto na lang ay nasa Pilipinas na ulit ako. Nang makalabas kami sa ng airport ay nakita ko sila Dustin at Chellsea na naghihintay pala sa amin. "Sis!!"  pahiyaw na tawag sa akin ni Chellsea nang makita kami nito nang makalapit kami nila Mama sa kanila ay niyakap agad ako ni Chellsea. "Namiss kita ng sobra!"  sabi ni Chellsea habang yakap-yakap nya ako. Naghiwalay kami ni Chellsea at niyakap din naman ako ni Dustin nang sobrang higpit. "Ako din na miss ko kayong tatlo nila King"  nagulat naman silang lahat sa sinabi ko. "Na saan nga pala si King bakit hindi nyo sya kasama? Siguro may inihahanda na naman syang surpresa para sa akin noh!"  sabi ko pa sa kanilang dalawa. Ngumiti lang sila nang isang ngiting pilit at napansin ko din na nagtutubig na yung gilid nang mga mata ni Chellsea. Ni-isa sa kanila ay tila walang balak na sagutin ang mga katanungan ko na parang iniiwasan nila ito. Hindi ko na lang pinansin ang mga ibinibigay nilang ekspresyon sa akin. "Bakit hindi kayo nagsasalita? Bakit ayaw nyo akong sagutin? Ano ba talaga ang nangyayari? Na saan si King?" sunod-sunod kong pagtatanong sa kanila. Niyakap ako ni Mama at pinahinahon "Pa, Ma.. .na hospital din ba si King katulad ko? Na-coma din ba sya? Tara na puntahan na natin sya .. hindi ba nangako kayo na pagdating natin dito pupuntahan natin sya" sabi ko pa sa kanila "sige na?" pakiusap ko pa sa kanila. "Sige na tumahan ka na at pupuntahan na natin sya" sabi sa akin ni Mama "Ma!!"  sabay na pagkakasabi nila Papa ay Kuya sa sinabi ni Mama. "Tita sigurado po ba kayo dito?"  pagtatanong naman ni Chellsea kay Mama. Tumango naman si Mama bilang tugon sa tanong ni Chellsea. "Sige po may dadaanan lang po tayo bago tumuloy doon" sagot ni Chellsea kay Mama. Bumyahe na kami sakay nang tinted van na minamaneho ni Dustin. Huminto kami sa isang flower shop na pamilyar sa akin bumaba dito si Chellsea. Natuwa naman ako nung makabalik sya ng may dala-dalang bouqet of tullips na alam kong paborito ni King. "Para kay King ba yan sis?" tanong ko kay Chellsea sa masaya kong tono. Nginitian lang ako nito at tumango sa akin at saka kami bumalik sa pagbyahe. Ilang oras pa ay huminto na ang sasakyan namin "umaano tayo dito?"  gulat ko naman na pagkakatanong sa kanila nang makita ko kung nasaan kami ngayon. "Huwag nga kayong magbiro ng ganyan, hindi nakakatuwa" reklamo kong pagkakasabi sa kanilang làhat "Dustin tara na, umalis na tayo dito"  pag-aya ko kay Dustin para iliko ang sasakyan. Pero tahimik lang sila ni Chellsea at hindi ako pinakikinggan. Hanggang sa bumaba sila nang sasakyan at naglakad palayo sa amin. Agad din naman akong bumaba at sumunod sa kanilang dalawa, mula sa hindi kalayuang kinatatayuan ko ay natanaw kong huminto sila at ibinaba ni Chellsea yung mga tullips sa isang marmol na quadrado na napapalibutan ng bermuda grass at nagsindi ng isang puting kandila. Kinakabahan ako habang papalapit ako ng papalapit sa kinakatayuan nilang dalawa ni Dustin. Nagsimula nang magtubig ang mga mata ko nung marating ko ang eksaktong lugar na kung saan nakatayo sila. Unti-unting gumuho ang mundo ko nang mabasa ko sa marmol na lapida ang pangalan ni King Cyrus Yamamoto. Ang pangalan nang lalaking minamahal ko. Ang paghikbi ko ay nauwi na sa tuluyang pagpalahaw halos manghina ako sa pagiyak. Niyakap ako nang mahigpit ni Dustin habang hinihimas naman ni Chellsea ang likod ko. Pilit naman akong kumawala sa pagkakayakap na ito at kahit nang hihina at halos madapa na ako ay kinaya kong tumakbo pabalik sa aming sasakyan. Sinundan naman ako nila Chellsea at Dustin, sa loob nang van ay wala pa din akong tigil sa pag-iyak habang yakap ako ni Mama. Agad naman kaming ipinagdrive pauwi si Dustin para daw makapagpahinga na ako.

########################################################################################################################

Kamusta naman po ang katangi-taning POV ni Iya?

Ngayong nalaman na ni Iya ang katotohan sa nangyari kay King ano na kaya ang mangyayari sa kanya. Makakaya nya pa kayang harapin ang mga darating pang bukas sa kanyang buhay?

Paano nya kaya malalagpasan ang lahat ng ito?

######################################################################################################################################$##############

FINALÉ^_<)v.

Kamusta po kayo? sana po nagugustuhan nyo ang story ko na ito. Patuloy ko rin pong pinapasalamatan yung mga feed back nyo regarding to this. I really appriciate it po sana po ay patuloy nyo pa itong suportahan.

Nagkaroon din po nang konting pagbabago sa Chapter seven kung gusto nyo pong malaman paki balikan na lang po ulit. Humihingi po ako nang paumanhin sa hindi ko napansing maliit na conflict sa year gap between the past and present time .. .sorry po^_<)v., Sana po ay maunawaan nyo ako. Maraming salamat po—iya•iyakin.

BE A READER!!!

BE A SUPPORTER!!!

BE A FAN AND VOTE!!!

DOMO ARIGATÓ^_<)v

######################################################################################################################################################

Iya POV:

Isang taon na ang nakalilipas simula nang mangyari amg aksidente na nangyari sa amin ng barkada. Na naging dahilan nang pagkawala sa amin ng isang taong malapit sa akin hindi lang bilang isang kaibigan kung hindi isang kasintahan. Isang taon na rin na namatay ang puso ko kasabay nang pagkamatay ni King Cyrus Yamamoto ang nagiisang lalaking minahal ko. At ngayon nga na sa unang taon ng pagkamatay nya ay nilakasan ko ang aking loob para harapin na ang katotohanan. Nandirito kaming tatlo ngayon ni Chellsea at Dustin sa harap ng puntod ni King. "Bakit sya pa? Bakit si King pa? Bakit ba sa amin pa ito nangyari?" walang patid kong pagtatanong sa aking sarili. Akala ko sapat na ang isang taon para maka-move on ako sa mga pangyayari na nakalipas. Akala ko sapat na ang isang taon para muling maghilom ang sugat na dinulot nang kahapon. Pero ngayong kaharap ko ulit ang bato na kung saan nakaukit ang pangalan ni King ay muling tumulo ang mga luhang pinilit kong pinigilan sa loob ng halos isang taon. Inalo at pinatahan naman ako nila Chellsea at Dustin sa aking pag-iyak. "Nung dumating yung mga bumbero para apulahin yung apoy sa sakyan ni King narecover yung katawan nya kasama ng relo, bracelet cellphone nya. Sunog na sunog yung buong katawan nya kaya isang araw lang ang naging burol nya at kaagad din syang ipinalibing"  mangiyak-ngiyak na pagkakasabi ni Chellsea sabay bigay ng isang ziplock bag sa akin nito. "Sorry kung hindi ko mabilis na nabalikan si King"  paghingi naman ng tawad ni Dustin sa akin. "Wag ka humingi ng kapatawaran Dustin wala naman may kasalanan sa nangyari, aksidente iyon at hindi natin inaasahan"  malinaw kong pagkakasabi sa kanila. Matapos namin magtulos ng kandila at mag-alay nang panalangin ay umalis na din kami nila Chellsea at Dustin. Pero bago umalis ay pinauna ko muna sila at nagpalipas pa ako ng ilang sandali sa puntod ni King. Inilabas ko yung sulat na ginawa ko kagabi para kay King. Binuklat ko ito at binasa sa harap ng puntod nya.

( King .. . Baby ko, kung naririnig mo ako sa mga sandaling ito gusto ko lang sabihin sayo na hanggang ngayon ay mahal na mahal pa rin kita. Tulad nang sinabi mo sa akin dati "ikaw din ang pinaka magandang nangyari sa buhay ko". Salamat sa walang kapantay na pagmamahal na ibinigay mo sa akin, salamat sa lahat nang masasayang alaala na iniwan mo sa akin. Pangako hindi kita makakalimutan mananatili ka lang sa aking puso at isipan. At sana kung nasaan ka man ngayon ay manatili kang masaya katulad ng pagkakakilala ko sayo nung una tayong magkakilala. Maraming salamat at dumating ang isang King Cyrus Yamamoto sa buhay ko. Na hindi lang ipinakita kung gaano ako kahalaga dahil ipinadama mo rin ito sa akin, alam kong hindi ganuon kadali ang kalimutan ka dahil miss ko na talaga yung mga matamis mong pagtawa. Pero siguro panahon na nga at kailangan ko naman isipin kung paano ako ngayong wala kana. Huwag mo sana iisipin na kalilimutan na kita dahil katulad nang sinabi ko kanina hindi mangyayari iyon. Kailangan ko lang isipin kung papaano naman ako at ang pag-aaral ko.

About naman sa schooling ko I have a good news sayo, nakahabol pa ako sa klase naten they give me an special concideration. Kase nalaman nila yung nangyari sa atin, at ngayon nga graduate na kami nila Chellsea at Dustin. Pero hindi naman basta yun ha pinaghirapan ko din naman yung ibinigay nila by taking some special test. At isa ko pa rin gustong ibalita sayo nagtake na kaming tatlo nila Chellsea at Dustin ng entrance exam last month sa University na gusto nating apat na pasukan. Nakapasa naman kaming tatlo ang saya nga eh. Pero alam mo mas masaya sana yung magiging college life ko kung kasama kita.

King kung nasaan ka man ngayon sana maging masaya ka na, ako din kahit mahirap pipilitin ko. Ang tanging hiling ko lang ay sana ikaw ang magsilbing anghel naming lahat. Sa family mo, sa barkada natin at sa akin mananatiling buhay ka pa din sa mga puso't isipan namin. Alam kong pansamantala lang yung paghihiwalay natin, I know that someday time will come we will be together again. Diyan sa heaven and when that time comes wala nang makakapagpahiwalay pa sa atin pangako yan. At handa kong hintayin na dumating ang oras na iyon baby ko. Keep on smiling ka lang dyan at ingat ka dyan sa kinaroroonan mo. Alagaan mo yung sarili mo dyan ha dahil wala ako dyan pagnagkasakit ka hindi kita maaalagaan baby ko. Kung malungkot ka naman bumulong ka lang sa tenga ko promise hindi ako matatakot sayo. Kung nilalamig ka yakapin mo lang ako pag may naramdaman akong hangin alam ko ikaw na yun. Tandaan mo mahal na mahal kita Baby King ng buhay ko. Hanggang sa muli nating pagkikita iloveyou mwua).

Matapos kong basahin yung sulat na ginawa ko para kay King ay itinupi ko itong muli at inilapag sa lapida niya katabi ng tullips na binili ni Dustin kanina. Niyakap lang ako ni Chellsea at inakay pabalik nang van na sinakyan namin kanina para makauwi na.

####################################################################################################################################

Na-touch ba yung heart nyo nang sulat na ginawa ni Iya para kay King Cyrus?

EXAMPLE: Kung kayo kaya ang malagay sa sitwasyon na pinagdaraanan ni Iya, makakaya mo ba ito?

Forever na kaya ang lonesome na nararanasan ni Iya, o may muling darating para magpasaya sa kanya?

Nagtataka siguro kayo kung bakit dalawang chapter nang puro POV lang ni Iya yung nababasa nyo. Well, chill chill lang po kayo pagmaytime. May surpresa po ako sa mga masugid na nagbabasa nito sa susunod na BOOK II, you read it rigth official ko na pong tinatapos ang "A Walk to Remember". Sa lahat po ng sumuporta at sumubaybay maraming thank you po.

Abangan nyo po sana ang "A walk to remember: Piece of Me" na book II ng story na ito. Sana tulad ng pagsuporta nyo dito ay suportahan nyo po ulit ako sa ikalawang yugto nito., maraming salamat po.

############################################$#######################################################################################################